Home | Publicaties | SERmagazine | 2017 | December 2017 / januari 2018 | Ex-gedetineerde Huub Vonk bloeit op bij Tulpfietsen

Ex-gedetineerde Huub Vonk bloeit op bij Tulpfietsen

‘Mijn leven staat nu op de rails’

Hij pakte de gelukstrein wat laat, maar nu zit Huub Vonk in de intercity. Na het internaat en de penitentiaire inrichting heeft hij een baan en een huis. In december trouwt hij. ‘Ik heb nu de rust en het geduld om te dromen.’

Ton Bennink

De reden van zijn detentie en de duur wil Huub Vonk (42) liever niet kwijt. ‘Laten we het erop houden dat het een behoorlijke tijd was. Vandaar dat er een flink gat in mijn cv zit. Daarom besloot ik na mijn detentietijd open kaart te spelen door in mijn cv te melden dat ik gedetineerd was.’

In de laatste periode van zijn detentie verbleef hij in de buurt van Maastricht. Na zijn detentietijd koos hij ervoor om daar te blijven. ‘Ik heb best goede herinneringen aan Maastricht. Als kind zat ik hier een tijd in een internaat. Mijn jeugd was niet ideaal. Mijn ouders waren niet de beste opvoeders, maar naarmate ik ouder word, besef ik dat ik zelf ook niet de makkelijkste was.’

In zijn laatste detentiedagen schreef hij diverse bedrijven in de regio aan om werk te vinden. Hij is opgeleid in de studierichting koken, bakken en serveren op de LTS en had een loopbaan als dakdekker. In zijn detentietijd leerde hij fietsen maken.

Ik heb nu de rust en het geduld om te dromen
 

De bedrijven die hij aanschreef zaten in die richting. Helaas reageerde geen van de aangeschreven bedrijven positief. ‘Misschien heeft mijn eerlijkheid me parten gespeeld.’

Na zijn detentie was hij korte tijd werkloos. ‘Voor mij is niet-werken een valkuil. Werken is voor iedereen de basis’. Als tegenprestatie voor zijn uitkering moest hij aan het werk bij de sociale werkvoorziening MBT Maastricht. ‘Twaalf weken banden opleggen in de fietsenmakerij. Geen straf, ik vond het erg leuk om te doen. Blijkbaar viel ik positief op bij mijn begeleider bij het re-integratiebureau Phoenix in Maastricht. Hij introduceerde me vervolgens bij Ralf Walkowiak, bedrijfsleider van Tulpfietsen. Dat is nu 2,5 jaar geleden. Ik mocht een week een snuffelstage lopen. Daarna kreeg ik een contract voor een halfjaar aangeboden en vervolgens ben ik in vaste dienst gekomen.’

Toekomstperspectief

Huub is nu 42 en heeft weer toekomstperspectief. Hij heeft een volledige baan waarin hij zijn ei kwijt kan en woont in een huurwoning in Maastricht. In december gaat hij trouwen. ‘Mijn dromen? Ik zou graag kinderen willen en een keer een koopwoning kopen. Bij Tulpfietsen ga ik niet meer weg. Het bevalt me uitstekend. Ik ben een beetje laat begonnen, maar mijn leven staat op de rails. Ik heb nu de rust en het geduld om te dromen.’

Dat geduld maakt hem ook de steun en toeverlaat voor veel collega’s. De helft van de medewerkers bij Tulpfietsen is afkomstig van MTB. ‘Die jongens hebben soms wat meer tijd nodig om een klus te doen, of ze kunnen de aanwijzingen niet lezen omdat ze analfabeet zijn. Het is eigenlijk vanzelf zo gegaan dat ik hen ben gaan begeleiden. Ik checkte op een gegeven moment of alle spullen er voor het begin van de montageband goed bij lagen en aan het eind controleerde ik of alles goed in elkaar was gezet. Dan word je vanzelf vraagbaak.’

Meedoen

In de participatiesamenleving moet iedereen meedoen. Lukt dat ook voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt en/of een beperking? Hoe vinden zij een plek op de arbeidsmarkt, wat zijn hun dromen en welke obstakels moeten ze overwinnen? Deel 20: Huub Vonk, fietsenmaker bij Tulpfietsen in Maastricht.

Ralf Walkowiak, bedrijfsleider Tulpfietsen

‘Beoordeel mensen op wat ze doen, niet op hun cv’

‘We zijn zeven jaar geleden met Tulpfietsen gestart, binnen de muren van MTB. Inmiddels zijn we naar een ander pand verhuisd. Je kunt bij ons online fietsen bestellen. Wij zetten ze in elkaar en sturen ze naar je toe. In het begin deden we alles met mensen van de sociale werkplaats, nu hebben we ook mensen zonder arbeidsbeperking in vaste dienst.

We zijn een commercieel bedrijf dat winst maakt, maar met oog voor maatschappelijke problemen. Beoordeel de mensen op wat ze kunnen en doen, niet op een papiertje, dat is mijn credo. Als je iedereen die een keer de mist in is gegaan uitsluit, komen veel mensen er bekaaid van af.

Huub is een fijne man om mee te werken. Dat is tien keer belangrijker dan zijn cv. Tijdens zijn stage zag ik meteen dat hij netjes werkt. Hij komt altijd op tijd en is een goede begeleider van jongens die het soms moeilijk hebben. Dat hij een afstand tot de arbeidsmarkt had vanwege zijn detentie en zijn lange werkloosheidstijd, zei me niet zoveel. Hij pikt snel iets op, kan goed organiseren en voelt mensen goed aan. Ook mensen met een beperking. Dat staat niet in een cv en dat wist hij van zichzelf ook niet.’