Ambassadeurs voor de wijkverpleegkundige

Welkomstwoord van Mariëtte Hamer bij de uitreiking van het certificaat ‘Ambassadeur voor de wijkverpleegkundige’.

29 juni 2016
Het gesproken woord geldt.

 

  • Ik vind het heel bijzonder dat ik jullie hier vandaag, als voorzitter van de Sociaal-Economische Raad, mag verwelkomen in ons gebouw.
  • Vorig jaar heb ik hier vlakbij, op de Laan van Nieuw Oost-Indië bij ZonMw, aan jullie voorgangers de certificaten voor het ambassadeurschap van de tweede lichting “ambassadeurs voor de wijkverpleegkundige” mogen uitreiken.
  • Hoewel Pauline Meurs, de voorzitter van de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving, die eervolle taak vandaag van mij overneemt, wil ik deze gelegenheid - en mijn positie als gastvrouw – toch aangrijpen om jullie nu alvast van harte te feliciteren.
  • Maar daarnaast wil ik jullie ook een opdracht meegeven.

Mijn betrokkenheid bij het onderwerp

  • Ik sta hier vandaag namelijk niet alleen als voorzitter van de Sociaal-Economische Raad, maar óók als een voormalig Tweede Kamerlid.
  • Of misschien moet ik zeggen: als een trots voormalig Tweede Kamerlid.
  • Nadat ik in september 2008, als fractievoorzitter van de Partij van de Arbeid, een motie had ingediend om de schakelfunctie en de zichtbaarheid van de wijkverpleegkundige in de wijk te verbeteren en te vergroten, startte ZonMw met het programma ‘Zichtbare schakel. De wijkverpleegkundige voor een gezondere buurt’.
  • Vervolgens werden er met het geld, dat dankzij die motie kon worden vrijgemaakt, tussen 2009 en 2012 bijna honderd projecten opgestart in meer dan vijftig gemeenten, verspreid over het hele land.
  • In de daaropvolgende jaren konden de lopende projecten, mede dankzij de oplettendheid van Agnes Wolbert – die dit dossier in de Tweede Kamer van mij heeft overgenomen -, met gemeentelijk financiering worden voortgezet.
  • Ik ben niet alleen trots op het feit dat wij destijds met die motie geld hebben kunnen vrijmaken voor al die hardwerkende wijkverpleegkundigen in Nederland, maar ik ben daarnaast vooral ook heel erg trots op alles wat jullie beroepsgroep vervolgens zelf met dat geld voor elkaar heeft weten te boksen.
  • Jullie zijn, ondanks alle veranderingen en alle drukte, letterlijk de zichtbare schakels die voor gezondere buurten moeten zorgen.

De wijkverpleegkundige als zichtbare schakel in de wijk

  • Het kabinet wil dat oudere mensen langer thuis kunnen blijven wonen.
  • Wijkverpleegkundigen moeten de zorg zo organiseren en zo op elkaar afstemmen dat dat voor cliënten inderdaad tot mogelijkheden gaat behoren.
  • Daarmee vervullen jullie een belangrijke spilfunctie in de wijk.
  • Dat gaat, zoals jullie als ambassadeurs recent onder aandacht hebben gebracht bij staatsecretaris Martin van Rijn, op dit moment gepaard met te veel onnodig papierwerk.
  • Gelukkig zijn jullie je er van bewust dat dat papierwerk nooit ten koste mag gaan van jullie zichtbaarheid in de wijk en het contact met de cliënt.
  • Joris Berlage, één van de wijkverpleegkundigen die hier vandaag zijn certificaat krijgt uitgereikt, deelde onlangs op LinkedIn een ontroerende blog over een zekere meneer van Eijk, waarin hij uitlegt waarom die zichtbaarheid van de wijkverpleegkundige en het contact met de cliënt zo’n belangrijk onderdeel van jullie vak zijn. Hij schreef:

"Vandaag stap ik weer op mijn fiets de wijk in. Ondanks de gure wind fiets ik met een warm hart door de wijk. Ik weet dat ik in de gaten wordt gehouden. Cliënten proberen allemaal op hun eigen manier onderdeel te blijven van de gemeenschap […] Ik besef dat ik ook zorg aan het verlenen ben als ik van de ene cliënt naar de andere rijd. Cliënten zien mij fietsen en ik zie hen zitten of wandelen. Ook als meneer van Eijk niet in mijn route staat ingepland, zwaai ik en heb ik contact met hem."

Maar daarnaast ook zichtbaar in de media

  • Deze blog van Joris laat, volgens mij, niet alleen zien dat het belangrijk is dat jullie zichtbaar zijn voor jullie cliënten. Hij maakt ook duidelijk dat jullie, als ambassadeurs voor de wijkverpleegkundige, heel goed snappen dat het enorm belangrijk is dat jullie via twitter, blogs en/ of de klassieke media zichtbaar zijn voor het grote publiek.
  • In de eerste plaats is dat belangrijk omdat jullie mooie verhalen kunnen vertellen over jullie prachtige vak.
  • Maar daarnaast is het ook gewoon broodnodig dat jullie met jullie verhalen en met jullie kennis van de praktijk het contact blijven opzoeken met wethouders, politici en beleidsmakers.
  • Het verleden heeft uitgewezen dat jullie die mensen, als ambassadeurs, heel makkelijk weten te vinden.
  • In 2014 liep Diederik Samsom een tijdje mee met één van jullie voorgangers Violieke van Eijck.
  • Recent hebben jullie, zoals ik al zei, zelf ook gesproken met staatssecretaris Martin van Rijn.
  • Ik ben enorm blij dat er nu voor het derde opeenvolgende jaar een groep enthousiaste wijkverpleegkundigen klaarstaat, die als ambassadeur voor de beroepsgroep naar buiten willen treden.
  • Jullie durven je nek uit te steken! Uit ervaring weet ik dat dat niet altijd makkelijk is.
  • Toch zou ik willen zeggen: “Ga zo door!”. 

Tot slot: een opdracht

  • Blijf, zoals Joris, mooie verhalen vertellen over jullie prachtige vak!
  • Maar blijf, als ambassadeurs voor de wijkverpleegkundige, óók het contact opzoeken met politici en beleidsmakers om jullie zorgen over het vak te delen!
  • Die aanpak is effectief gebleken.
    Zet de werkzaamheden van jullie voorgangers voort en zorg er voor dat er volgend jaar een vierde lichting ambassadeurs kan worden klaargestoomd!
  • Heel veel succes!
Mariëtte Hamer, Voorzitter SER © Christiaan Krouwels
Lunchwandeling in het Haagse Bos.