Dinsdag achttien mei om kwart voor acht arriveert minister Aart-Jan de Geus van Sociale Zaken bij het SER-gebouw voor het voorjaarsoverleg. Kort daarna druppelen de overige leden van de kabinetdelegatie binnen. Bijna alle bewindslieden worden besprongen door journalisten die naar hun verwachtingen informeren. Veel vragen hebben al betrekking op het mogelijke mislukken van de bijeenkomst die nog moet beginnen. Niemand lijkt optimistisch.
Als iets over acht de deuren dichtgaan, spreken de onderhandelaars eerst over de algemene economische toestand van het land, de lokale lastenstijging en de ziektekosten. Pas na de eerste schorsing om tien uur komt het heikele punt van vut en prepensioen aan de orde. Meerdere schorsingen volgen waarbij beurtelings het kabinet en de sociale partners zich terugtrekken voor onderling overleg. De journalisten die in de hal wachten, zien hoe hun deadlines verstrijken. De meeste ochtendbladen kunnen daardoor alleen wat tussenstanden meenemen.

Om half twee blijkt dat de onderhandelaars er niet uitkomen. De vakcentrales kunnen zich niet vinden in een laatste compromisvoorstel van het kabinet waar de werkgevers wel mee kunnen leven. De meningen liggen zo verdeeld dat er ook geen gemeenschappelijke persconferentie in zit. De voormannen van FNV, CNV en MHP zitten in de zaal als minister De Geus en de ondernemersorganisaties hun woord doen. Daarna geven zij hun visie op wat er gebeurd is. Ze zullen het kabinetsvoorstel voorleggen aan hun achterbannen. Maar met het advies om het niet te aanvaarden.