Boeken

Literatuurlijst Ziekteverzuim


SER-publicaties   -  Boeken -  Tijdschriftartikelen

• Research voor Beleid; Gezond Transport; Kerckhaert, A.; Engelen, M.; Mooij, N., Trendrapport 2011 : preventie, verzuim en duurzame inzetbaarheid in de sector transport en logistiek
  Zoetermeer : Research voor Beleid, 2011. 86 p.
  Met dit trendrapport wil Gezond Transport werkgevers, werknemers en sectorale partijen objectieve informatie verschaffen waarop ze hun beleid en activiteiten op het gebied van preventie en verzuim kunnen baseren. Basis voor dit rapport is een enquête onder werkgevers en werknemers, aangevuld met groepsgesprekken met kaderleden en werkgevers en resultaten afkomstig van Preventief Medisch Onderzoek (PMO). (B30668)
   
• Ned. Centrum voor Beroepsziekten; Lenderink, A., Het melden van beroepsziekten: weten, willen, kunnen en mogen
  Amsterdam : NCvB, 2012. 26 p.
  Om inzicht te krijgen in de factoren die het melden van beroepsziekten beïnvloeden in een sterk veranderende omgeving zijn de meldingsgegevens van de afgelopen tien jaar geanalyseerd. Ook is met een vragenlijstonderzoek onder bedrijfsartsen onderzocht hoe veranderingen in de omgeving het melden beïnvloeden. Tussen 2000 en 2010 is het aantal gemelde beroepsziekten min of meer stabiel dankzij het sterk toegenomen aantal meldingen vanuit de bouw. Daarbuiten neemt het aantal meldingen en het aantal meldende bedrijfsartsen gestaag af. De online vragenlijst is geheel of gedeeltelijk ingevuld door 562 van 1773 (32%) aangeschreven bedrijfsartsen. De uitkomsten doen vermoeden dat er nu meer barrières zijn dan tien jaar geleden voor een werkende om een mogelijk werkgerelateerd gezondheidsprobleem voor te leggen aan een bedrijfsarts. (B30656)
   
• Raaijmakers, T., OR en chronisch zieke werknemers
  Alphen aan den Rijn : Kluwer, 2011. 89 p.
  OR Praktijk
  Dit boek biedt een overzicht van zaken die spelen bij chronische ziekte en werk. Niet alleen de mogelijke gevolgen van een chronische ziekte voor het werk komen aan bod, maar ook financiële stimuleringsregelingen voor werkaanpassingen en aannamebeleid, relevante wet- en regelgeving en specifieke aandachtspunten voor de OR / personeelsvertegenwoordiging. (B30306)
   
• AStri; TNO; UWV; Burg, C. L. van der; Klein Hesselink, D. J.; Molenaar-Cox, P. G. M., Profilering van langdurig zieke vangnetters : kenmerken en begeleiding van de vangnetpopulatie op basis van een dossieronderzoek
  Leiden : AStri, 2011. 95 p.
  In opdracht van UWV voerden AStri Beleidsonderzoek en -advies en TNO een onderzoek uit op basis van de dossiers van 810 vangnetters die begin 2009 zes maanden of langer ziek waren. Het betreft vangnetters voor wie UWV de werkgeversrol vervult: uitzendkrachten, eindedienstverbanders en WW’ers. Dit onderzoek heeft tot doel antwoord te geven op de volgende door UWV geformuleerde vragen: 1. Welke profielgroepen zijn binnen de langdurig zieke vangnetters te onderscheiden?; 2. Wat zijn de kenmerken van de langdurig zieke vangnetters en in hoeverre is er sprake van nevenproblematiek die de re-integratie bemoeilijkt? 3. Wat is het effect van de ontvangen begeleiding en verschillen profielgroepen hierin? (B30289)
   
• Trimbos-Inst.; Min. VWS; Graaf, R. de; Tuithof, M. Dorsselaer, S. van; Have, M. ten, Verzuim door psychische en somatische aandoeningen bij werkenden
  Utrecht : Trimbos-Inst., 2011. 56 p.
  Deze studie naar verzuim door psychische en chronische somatische aandoeningen onder een representatieve steekproef van 4.715 werkenden is gebaseerd op gegevens van de ‘Netherlands Mental Health Survey and Incidence Study-2’ (NEMESIS-2). NEMESIS-2 is een landelijke studie naar psychische aandoeningen in de volwassen Nederlandse bevolking. Hierin is behalve naar verzuim door afwezigheid, ook gevraagd naar verzuim door verminderd functioneren terwijl men wèl op het werk aanwezig was. Uit het onderzoek blijkt dat de totale kosten van verzuim als gevolg van psychische aandoeningen worden geraamd op 2,7 miljard euro; en die van chronische somatische aandoeningen op 5,3 miljard euro. Het rapport toont verder aan dat de extra verzuimdagen die met enigerlei psychische aandoeningen en enigerlei chronische somatische aandoeningen samenhangen elkaar weinig ontlopen. De impact op het functioneren is overigens wél beduidend groter voor de afzonderlijke psychische aandoeningen. Tot slot komt ook in deze studie de depressieve stoornis duidelijk naar voren als significante verzuimveroorzaker. (B30287) 
  
   
• Min. SZW; APE; Jong, Ph. de; Everhardt, T.; Schrijvershof, C. [et al.], Toepassing van de wet Verbetering Poortwachter
  Den Haag : Min. SZW, 2011. 101 p.
  Ape rapport, nr. 856
  Dit onderzoek richt zich op een tweeledige vraag: In hoeverre kan de toepassing van de WvP door werkgevers en werknemers verbeterd worden? Welke effecten heeft een betere toepassing op het langdurige ziekteverzuim, op de werkhervattingskans en op de WIA-instroom? De toepassing van de WvP is op drie aspecten onderzocht; volledigheid (worden de verschillende poortwachterstappen uitgevoerd), tijdigheid (worden de stappen binnen de gestelde termijn uitgevoerd) en effectiviteit (welk effect hebben de stappen of werkhervatting en WIA status). (B30185)
   
• Berg, C. J. van den [et al.], Ziekte
  Deventer : Kluwer, 2011. 252 p.
  PS-special (2011), nr. 2. Ziekte
  In deze PS Special wordt het onderwerp ziekte behandeld vanuit de verschillende terreinen die door PS worden bestreken. Speciale aandacht is er voor het recht op loon van flexibele arbeidskrachten. Verder komen in deze special aan de orde de verzuimbegeleiding in de praktijk, arbeidsongevallen en de daarmee samenhangende verplichtingen en beroepsziekten, verschillende premiekortingsregelingen en de gevolgen van een ziekte of handicap voor andere regelingen. Ten slotte worden enkele aspecten van het internationale recht in relatie tot ziekte aangestipt. (B30173)
   
• Geel, E. van; Kunen, J.; Uyttenboogaart, A., Ziekteverzuim: beleid en de rol van de or
  Alphen aan den Rijn : Kluwer, 2011. 65 p.
  OR in bedrijf thema
  Voor de ondernemingsraden is verzuim een moeilijk onderwerp omdat het persoonlijk en gevoelig kan zijn. Het gaat veelal om individuele gevallen waar een OR in eerste instantie niet zoveel mee kan en doet. Om als OR invloed te kunnen uitoefenen op het verzuimbeleid en de uitvoering ervan is het belangrijk om de wetgeving hieromtrent te kennen. In dit boek worden de begrippen rond ziekteverzuim en re-integratie en de van toepassing zijnde wet- en regelgeving duidelijk op een rij gezet. Hierbij wordt ook aandacht besteed aan de nieuwe ontwikkelingen op dit gebied. Het boek met een hoofdstuk waarin de rol van de ondernemingsraad besproken wordt. De ondernemingsraad heeft vanuit de Wet op de ondernemingsraden een aantal rechten op het gebied van ziekteverzuim en re-integratie. De auteurs geven een aantal tips hoe op de hoogte te kunnen blijven van de ontwikkelingen binnen de organisatie op het gebied van ziekteverzuim en re-integratie. (B29654)
    
• SCP; CBS; TNO Kwaliteit van Leven; Jehoel-Gijsbers, G.; [et al.]., Beperkt aan het werk : rapportage ziekteverzuim, arbeidsongeschiktheid en arbeidsparticipatie
  Den Haag : SCP, 2010.
  SCP-publicatie, nr. 2010-9
  Jarenlang stond Nederland bekend als een land met een hoog ziekteverzuim en een groot aantal arbeidsongeschikten. In Europees verband werd gesproken over de Dutch disease. Vele beleidsmaatregelen later is het ziekteverzuim gedaald en is het aantal werknemers dat arbeidsongeschikt wordt verklaard, drastisch afgenomen. Inmiddels doemt er een nieuwe 'Hollandse ziekte' op: de sterke groei van de Wajong. Bovendien vormt de lage arbeidsparticipatie van mensen met een gezondheidsbeperking een groot probleem. Meer kennis en inzicht zijn voorwaarden voor een goede oplossing van deze problemen. In deze studie worden de ontwikkelingen in ziekteverzuim, de Wajong en de arbeidsparticipatie van mensen met gezondheidsbeperkingen onderzocht. De volgende vragen komen aan bod: Kan het ziekteverzuim verder worden teruggedrongen? Welke factoren hangen samen met verzuim en met de duur ervan? Wie komen er in de Wajong terecht en hoe groot is hun kans om aan het werk te komen en te blijven? Neemt de arbeidsparticipatie van mensen met een langdurige aandoening, ziekte of handicap de laatste jaren toe of af? Wie heeft de meeste kans een baan te vinden? (B28809)
  
  
• SEO; Niessen, N.; Kok, L.; Verbeek, J., Beter door de werkgever : de invloed van werkgeversbeleid op gezondheid en verzuim van werknemers
  Amsterdam : SEO, 2009.
  SEO-rapport, nr. 2008-44
  Dit onderzoek inventariseert wat er wel en niet bekend is over de effecten van werkgeversbeleid op gezondheid, ziekteverzuim, arbeidsongeschiktheid en productiviteit van werknemers en maatschappelijk rendement. Er is literatuuronderzoek gedaan naar de volgende typen werkgeversbeleid: Arbobeleid; Gezondheidsbeleid; Verzuimbeleid; Werksfeerbeleid. (B27838)
  
  
• Helm, I. van der, De privacybescherming van de zieke werknemer : proefschrift Universiteit Utrecht
  Deventer : Kluwer. 2009.
  Monografieën Sociaal Recht, nr. 48
  In dit boek wordt besproken in hoeverre de privacy van de zieke werknemer wordt beschermd door wet- en regelgeving. Allereerst komen de verschillende regelingen over de privacy aan bod, zowel de nationale en internationale grondrechten als de bijzondere wetgeving op het gebied van de bescherming van persoonsgegevens en het verrichten van geneeskundige handelingen. Daarbij wordt behandeld welke eisen deze verschillende regelingen stellen voor een beperking van het recht op privacy. Vervolgens wordt de privacybescherming van de zieke werknemer systematisch en uitvoerig behandeld aan de hand van verschillende thema's: de controle op het ziekteverzuim, de loonbetalingsplicht, de re-integratie, de verzekeringen voor het ziekteverzuim en de procedures over de loonbetalingsplicht. Ten slotte worden enkele aanbevelingen gedaan om de wetgeving aan te passen. (B27594)
  
  
• Min. SZW; Houtkoop, A.; Feenstra, P.; Machiels-Van Es, A.; Wilms, A., Preventie en (ziekte)verzuimaanpak 2008
  Den Haag : Min. SZW, 2008.
  In deze rapportage wordt verslag gedaan van het in februari en maart 2008 uitgevoerde cao-onderzoek Preventie en (ziekte)verzuimaanpak 2008. Doelstelling van het onderzoek is om de resultaten uit het eerdere onderzoek Preventie en Ziekteverzuim 2005 en 2006 te actualiseren en om ontwikkelingen weer te geven. Het onderwerp gezondheidsmanagement is nieuw in dit onderzoek. De peildatum voor het onderzoek ligt op 22 januari 2008. Na een beschrijving van de opzet en methodiek van het onderzoek gaat het rapport in op kaderaspecten. Het gaat om onderwerpen die betrekking hebben op zowel preventie als (ziekte)verzuimaanpak. Voorbeelden hiervan zijn voorlichting of arbodienstverlening over preventie of (ziekte)verzuimaanpak. Daarna volgt een overzicht van de belangrijkste onderzoeksresultaten over preventie alsmede een weergave van de ontwikkelingen. Voorts is een overzicht opgenomen van de afspraken over ziekteverzuim. Tot slot wordt nader ingegaan op gezondheidsmanagement in cao’s en in en wordt een beeld van de ontwikkeling ten opzichte van 2007 geschetst. (B27371)
  
  
• OECD, Sickness, disability and work: breaking the barriers : vol. 2: Australia, Luxembourg, Spain and the United Kingdom
  Parijs : OECD, 2008.
  Te veel werknemers verlaten voor permanent de arbeidsmarkt wegens gezondheidsproblemen. Te veel arbeidsongeschikten wordt de kans ontnomen om te werken. Dit is een probleem wat in bijna alle OECD-landen voorkomt en zorgt voor een paradox. Aan de ene kant worden de gezondheidszorg en de volksgezondheid steeds beter, aan de andere kant zijn er steeds meer mensen langdurig afhankelijk van een arbeidsongeschiktheids- of ziektewetuitkering. Dit OECD-rapport kijkt specifiek naar de situatie in Australië, Luxemburg, Spanje en Groot-Brittannië. Het rapport belicht de rol van instellingen en van het beleid, en doet aanbevelingen voor hervormingen. Ervaringen in deze vier landen geven inzicht in hoe de instroom in ziekte- en arbeidsongeschiktheidsuitkeringen te beperken door een goed ziekteverzuimbeleid zowel voor werkenden als niet-werkenden, en hoe de overgang van uitkering naar werk te bevorderen door goed getimede, doelgerichte, toegankelijke en effectieve ondersteuning. Ondanks de goede praktijkvoorbeelden kan er in de vier landen meer worden gedaan om te voorkomen dat mensen in een uitkeringssituatie terecht komen, en er voor te zorgen dat uitkeringsgerechtigden weer aan het werk komen. Veel mensen met gezondheidsproblemen of beperkte arbeidscapaciteiten kunnen werken, en willen werken. Deze mensen aan het werk helpen, zorgt voor een win-win beleid: het voorkomt sociale uitsluiting en zorgt voor een hoger inkomen. En op langere termijn zorgt het voor betere economische vooruitzichten. (B27085)
  
  
• TNO Kwaliteit van Leven; Fermin, B.; Piek, P.; Ginkel, W. van; Kroon op het Werk, Ervaringen met werken naar vermogen : tweede werkgeversinventarisatie 2007
  Hoofddorp : TNO Kwaliteit van Leven, 2008.
  TNO-rapport, nr 031.12851.01.03
  Doel van deze 2e inventarisatie is nagaan hoe werkgevers het werken naar vermogen in de praktijk vormgeven. Het onderzoek richt zich vooral op werkgevers die bij Kroon op het Werk en TNO bekend staan om een voortvarende aanpak van gezondheid- en verzuimmanagement. Daarbij staan de volgende vragen centraal: In hoeverre lukt het om werknemers werk naar vermogen te laten verrichten? Is er een onderscheid tussen '35 minners en 35 plussers’? Wat voor regelingen treffen werkgevers? Wat zijn daarbij de goede voorbeelden en randvoorwaarden? Hoe werken werkgevers met elkaar samen en met andere partijen zoals UWV en re-integratiebedrijven? De bedrijven die aan het onderzoek deelnamen laten zien dat kennis van en ervaring in gezondheidsmanagement voor ieder bedrijf loont. De 'kost gaat voor de baat uit', maar de resultaten zijn positief. Uit het onderzoek blijkt verder dat een succesvolle aanpak op bedrijfsniveau meer kans van slagen heeft wanneer de organisatie zich niet focust op ziekteverzuim, maar juist op gezondheid, preventie en employability. (B26766)
  
  
• Broek, P. van den; Streng, R.; Linden, M. van der; Atos Consulting; Verbond van Verzekeraars, Synergie in de keten van zorg en sociale zekerheid : utopie of realiteit?
  Den Haag : Verbond van Verzekeraars, 2008.
  Ondanks alle veranderingen in de wet- en regelgeving op het gebied van zorg en sociale zekerheid, zijn de veronderstelde synergievoordelen in de keten van preventie, verzuimbegeleiding en re-integratie nog onvoldoende bereikt c.q. zichtbaar. De kernvraag van dit onderzoek is of de veronderstelde synergie utopie of realiteit is. Het onderzoeksrapport vormt een staalkaart van ‘best practices’, inventariseert knelpunten en toont aan hoe werkgevers, werknemers, zorgverzekeraars en inkomensverzekeraars praktisch aan de slag kunnen om de kosten van ziekte en verzuim terug te brengen. Uit het onderzoek blijkt dat door vroegtijdige signalering van gezondheidsproblemen, snelle behandeling en meer aandacht voor preventie zorg en sociale zekerheid beter op elkaar kunnen aansluiten. Samenwerking tussen werkgevers en verzekeraars en het stimuleren van werknemers met programma’s voor gezondheid en welzijn, leidt tot een mogelijke stijging van de arbeidsproductiviteit in Nederland met 2,2 procent (125.000 arbeidsjaren). (B26748)
  
  
• RWI, Beterschap! : advies over de re-integratie van zieke werknemers
  Den Haag : RWI, 2008.
  De focus van het onderzoek lag bij de aanpak van het langdurig verzuim en richt zich op re-integratie van zieke werknemers in het eerste (aan de slag in eigen onderneming) en tweede spoor (plaatsing bij een andere werkgever). Met bijlage: overzicht op belangrijkste punten. (B26718)
  
  
• TNO Kwaliteit van Leven; Steenbeek, R.; Jettinghoff, K.; Sonneveld, H. M.; Heuvel, F. M. M. van den, Gezondheidsherstel en werkhervatting van zieke en niet-zieke werklozen
  Hoofddorp : TNO Kwaliteit van Leven, 2007.
  TNO-rapport, nr. 2007.1024/018.10289
  Het rapport presenteert de resultaten van het onderzoek dat TNO heeft uitgevoerd naar gezondheidsherstel en terugkeer naar werk van werklozen. In het rapport wordt ingegaan op de volgende vragen: 1. Wat is het profiel van ziek en niet-zieke werklozen?; 2. Waarom melden zij zich ziek? 3 Hoe verloopt hun verzuim- en/of re-integratieproces?; 4. Welke belemmerende en bevorderende factoren spelen een rol bij gezondheidsherstel en werkhervatting?; 5. Hoe groot is het aandeel van Sector 52 ( de uitzendbranche) onder de zieke werklozen en wat verklaart dit aandeel?; 6. Op welke wijze kunnen UWV en andere partijen de kans op (tijdig) gezondheidsherstel en werkhervatting bevorderen? Ut het onderzoek blijk tonder meer dat voor werklozen die ouder zijn dan 55 jaar het bijna onmogelijk is om nog aan het werk te komen. Slechts drie procent van de werkloze 55-plussers is na een jaar weer aan het werk. (B26477)
  
  
• Gezondheidsraad, Medisch handelen bij ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid : verslag van het symposium Beoordelen, behandelen, begeleiden
  Den Haag : Gezondheidsraad, 2007.
  Publicatienr. A07/07
  Het medisch handelen bij ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid behoeft verbetering, in het belang van zowel de patiënt/werknemer als de samenleving. Onder dat motto vond op 4 juni 2007 in Den Haag een symposium plaats naar aanleiding van een reeks adviezen die de Gezondheidsraad uitbracht in het kader van de invoering van de wet Werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA). Tijdens het symposium gaven organisaties van medische en paramedische beroepsgroepen, patiënten en wetenschappers, de ministeries van SZW en VWS en de voorzitters van SER, UWV en Gezondheidsraad hun visie op de uitgebrachte adviezen en wat er in de praktijk mee gedaan zou kunnen en moeten worden. (B26161)
  
  
• Asscher-Vonk, I. P.; [et al.], De zieke werknemer
  Deventer : Kluwer, 2007.
  Monografieën sociaal recht, nr. 16
  De regelingen rond de zieke werknemer zijn de afgelopen jaren ingrijpend veranderd. In jurisprudentie zijn voorts rechten en verplichtingen uitgelegd, verdiept, ontwikkeld. Het gaat bij voorbeeld om re-integratie, verlenging loondoorbetaling, arbeidsgeschiktheid en ontslag. Begrippen als eigen risicodrager en goed werknemerschap spelen een belangrijke rol. In de nieuwe druk van 'De zieke werknemer' worden de ontwikkelingen op systematische wijze beschreven voor zover het gaat om de rechten en plichten van werkgever en werknemer jegens elkaar - en ook ten opzichte van derden zoals het UWV - in verband met ziekte van de werknemer. Achtereenvolgens komen aan de orde: aanstelling, preventie, inkomensvoorziening, secundaire arbeidsvoorwaarden, re-integratie, ontslag, de zwangere en pas bevallen werknemer en regres. (B25675)
  
  
• Zondag, W. A.; [et al.], De zieke werknemer
  Den Haag : SDU, 2007.
  Arbeid integraal, nr. 2007/3
  Themanummer over de zieke werknemer met de volgende artikelen: De zieke werknemer - een stappenplan; De werknemer in therapeutische beweging; Arbeidsconflict: niet werken, toch loon?; Adviezen van de bedrijfsarts, hoe komen ze tot stand en wat zijn ze waard?; Recht op privacy; Ontslagrecht: ziek of beter verklaard?; Voorbij de Poort wacht de WIA; Eigenriscodrager binnen de WGA en de rol van de private verzekeraars; Procederen bij arbeidsongevallen. (B26165)
  
  
• SCP; CBS; TNO Kwaliteit van Leven; Jehoel-Gijsbers, G.; [et al.], Beter aan het werk : trendrapportage ziekteverzuim, arbeidsongeschiktheid en werkhervatting
  Den Haag ; SCP, 2007.
  SCP-publicatie, nr. 2007/22
  De ontwikkelingen in verzuim, arbeidsongeschiktheid en herintreding tot en met 2004/2005 in kaart gebracht. Jarenlang was Nederland koploper in Europa in het aantal gevallen van ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid. Om dit probleem tegen te gaan zijn in de afgelopen decennia veel beleidsmaatregelen ontwikkeld en vaak ook weer aangepast. Hebben deze maatregelen tot resultaat geleid? Is het verzuim inderdaad afgenomen en worden minder werknemers arbeidsongeschikt verklaard? Komen meer mensen met een gezondheidsbeperking aan het werk en welke groepen hebben daarbij betere of slechtere kansen? Deze vragen en hun antwoorden komen aan bod. Naast een internationale vergelijking, worden de ontwikkelingen in Nederland uitgebreid onderzocht op basis van landelijke databestanden. Uit het rapport komen deels positieve, maar deels ook zorgelijke trends naar voren. In 25 jaar tijd is het ziekteverzuim in Nederland meer dan gehalveerd, van 10 % in 1980 naar ruim 4 % in 2005. Tegelijkertijd echter is de arbeidsparticipatie van arbeidsgehandicapten gedaald van 44% in 2000 naar 40% in 2005. Bevat de volgende hoofdstukken: Inleiding; Nederland in de Europese context; Ontwikkelingen in omvang van ziekteverzuim en WAO-instroom; Werksituatie en ziekteverzuim; Uitstroombestemming uit de WAO; Uitstroom uit de WAO naar werk; Uitstroom uit de WAO naar bestemming zonder werk; Arbeidsparticipatie van gehandicapten; Slotbeschouwing. (B26163)
  
  
• Min SZW; Houtman, I.; Hooftman, W.; Andriessen, S.; Besten, H. ten; Stomp, S., Zwangerschaps- en bevallingsgerelateerd verzuim in de Ziektewet
  Den Haag : Min SZW, 2007.
  Werkdocumenten, nr. 386
  Onderzoek naar de achtergronden van het verzuim gedurende de zwangerschap en na de afloop van het bevallingsverlof, en om aangrijpingspunten te vinden om dit verzuim te voorkomen of te beperken. (B25943)
  
  
• Min. SZW; Verman, T. J.; Molenaar-Cox, P. G. M.; AStri, Effecten van de Wet VLZ op private verzuimverzekeringen
  Den Haag : Min. SZW, 2006.
  Werkdocumenten, nr. 376
  Rapport over de doeltreffendheid en de effecten van de Wet Verlenging loondoorbetalingsverplichting bij ziekte 2003 (Wet VLZ). De Wet VLZ regelt dat werkgevers het loon van zieke werknemers twee jaar moeten doorbetalen in plaats van een jaar zoals voorheen. Uit de evaluatie blijkt dat de langere loondoorbetaling bij ziekte er mede toe heeft geleid dat het aantal aanvragen voor arbeidsongeschiktheidsuitkeringen is gedaald en het ziekteverzuim op een laag niveau is gebleven. Verder blijkt uit de evaluatie dat de private markt van verzuimverzekeringen het midden- en kleinbedrijf een scala aan mogelijkheden biedt zich te verzekeren tegen de financiële gevolgen van ziekteverzuim bij werknemers. Tevens blijkt de verzekeringsgraad te zijn toegenomen. Wel blijkt dat de kennis van werkgevers over de rechten en de plichten bij doorbetaling van loon en reïntegratie niet voldoende is. (B25937)
  
  
• Min. SZW; Tappèl, J. B.; Bunt, S.; Bos, C.; Research voor Beleid, Evaluatie Wet VLZ : deelonderzoek "Expertmeeting" : eindrapport
  Den Haag : Min. SZW, 2006.
  Werkdocumenten, nr. 377
  Onderzoek uitgevoerd in opdracht van het ministerie van SZW in het kader van de evaluatie van de Wet Verlenging Loondoorbetaling bij Ziekte 2003 (Wet VLZ). Dit rapport heeft betrekking op het deelonderzoek "expertmeeting". De hoofdvraag die met behulp van de expertmeeting wordt beantwoord luidt: "Hoe werkt de Wet VLZ in de praktijk?” De deelvragen die hieruit voortvloeien, zijn de volgende: In welke mate heeft het verlengen van de loondoorbetalingverplichting van één naar twee jaar volgens de ervaringen van experts een extra impuls gegeven aan de reintegratie-activiteiten van de werkgever en/of de zieke werknemer?; In hoeverre kan volgens de experts het beste worden omgegaan met mogelijke aandachtspunten als gevolg van het verlengen van de loondoorbetalingverplichting van één naar twee jaar, bijvoorbeeld op het vlak van arbeidsconflicten, de selectie van werknemers, tweede spoor re-integratie en andere gebieden? (B25938)
  
  
• Min. SZW; Tappèl, J. B.; Bunt, S.; Bos, C.; Research voor Beleid, Evaluatie Wet VLZ : deelonderzoek "Good practices" : eindrapport
  Den Haag : Min. SZW, 2006.
  Werkdocumenten, nr. 378
  Beschrijven van zes 'goede praktijken’, op het terrein van verzuimbegeleiding en re-integratie. Deze goede praktijkvoorbeelden kunnen als voorbeeld dienen voor bedrijven en branches die met dit thema aan de slag willen. In een afsluitend hoofdstuk worden de goede praktijken onderling vergeleken en wordt onder meer gekeken in hoeverre en onder welke voorwaarden ze in de praktijk relatief gemakkelijk toepasbaar zijn voor andere organisaties. (B25939)
  
  
• Damsteegt, A. C., De werkloosheidswet anno 2007
  Deventer : Kluwer, 2006.
  Actualiteiten sociaal recht, nr. 23
  Aan de hand van het systeem en de structuur van de Werkloosheidswet worden de belangrijkste wijzigingen die zich de afgelopen jaren hebben voorgedaan, besproken. Aan de orde komen: het ontstaan van het recht op uitkering; het geldend maken van het recht op uitkering; en de betaling van de uitkering. Vervolgens wordt ingegaan op de uitkering in verband met betalingsonmacht van de werkgever, welke bepalingen onder meer recentelijk zijn gewijzigd in verband met codificatie van het Hof van Justitie van de Europese gemeenschappen (HvJ EG). Een gewijzigd inzicht ten aanzien van de re-integratie heeft geleid tot aanpassing van de re-integratieinstrumenten in de WW. Deze worden tevens behandeld. Afzonderlijke hoofdstukken zijn gewijd aan de zieke werknemer, de zelfstandige werknemer en de oudere werknemer. (B25411)
  
  
• OECD, Sickness, disability and work : breaking the barriers : Norway, Poland and Switzerland
  Parijs : OECD, 2006.
  Te veel werknemers verlaten voor permanent de arbeidsmarkt wegens gezondheidsproblemen. Te veel arbeidsongeschikten wordt de kans ontnomen om te werken. Dit is een probleem wat in bijna alle OESO-landen voorkomt en zorgt voor een paradox. Aan de ene kant worden de gezondheidszorg en de volksgezondheid steeds beter, aan de andere kant zijn er steeds meer mensen langdurig afhankelijk van een arbeidsongeschiktheids- of ziektewetuitkering. Dit OECD-rapport kijkt specifiek naar de situatie in Noorwegen, Polen en Zwitserland. Het rapport belicht de rol van instellingen en van het beleid, en doet aanbevelingen voor hervormingen. In alle drie de landen wordt te weinig gedaan om instroom naar een uitkeringssituatie te beperken en de uitstroom uit een uitkeringssituatie te bevorderen. Tevens zijn er te weinig financiële prikkels voor arbeidsongeschikten om aan het werk te gaan, en voor werkgevers om arbeidsongschikten aan te nemen. (B25374)
  
  
• Min. SZW; Verman, T. J.; Molenaar-Cox, P. G. M.; AStri, De meerwaarde van de arboconvenanten : update van verzuim- en WAO-cijfers tot en met 2004 : een onderzoek naar de ontwikkeling van het ziekteverzuim en de arbeidsongeschiktheid in branches met een arboconvenant vergeleken met die in branches zonder convenant
  Den Haag : Min. SZW, 2006.
  In dit rapport wordt de ontwikkeling van het ziekteverzuim en de WAO-instroom vergeleken tussen "convenantbranches" (branches c.q. sectoren waar arboconvenanten zijn afgesloten) en andere branches. De vergelijking strekt zich uit over de jaren tot en met 2004. Uit het onderzoek blijkt dat het ziekteverzuim het snelst daalt in sectoren met een arboconvenant. Het rapport is van update van het rapport uit 2004 'De meerwaarde van het arboconvenanten-aanpak : een eerste evaluatie op basis van beschikbare databronnen' (B23160). (B24800)
  
  
• Min. SZW; [et al.], Reïntegratie van allochtone werknemers in het eerste ziektejaar
  Den Haag : Min. SZW, 2006.
  Werkdocumenten, nr. 357
  Het onderzoek heeft betrekking op het verzuim- en reïntegratieproces van Turkse en Marokkaanse werknemers die een WAO-aanvraag hebben gedaan, in vergelijking met autochtone werknemers. Doel is meer inzicht te krijgen in de activiteiten die al verricht worden voor deze groep in de ziekteperiode en welke verbeteringen daarin mogelijk zijn. Het onderzoek vond plaats aan de hand van reïntegratieverslagen van werknemers met een ziekmelding tussen 1 april 2002 en 31 december 2003, dus nog vóór de verlenging van de loondoorbetalingsperiode naar twee jaar. In het onderzoek is nagegaan hoe het reïntegratieproces bij allochtonen verloopt, vergeleken met autochtonen, en of verschillen zijn te verklaren door het gedrag van werkgevers en arbodiensten of door het gedrag van werknemers zelf. (B24712)
  
  
• Min. SZW; [et al.], Werking Wet verbetering poortwachter onder vangnetters : eerste cohort, herhaalonderzoek. Tweede cohort
  Den Haag : Min. SZW, 2006.
  Werkdocumenten, nr. 361
  Deelonderzoek naar de reïntegratie-inspanningen bij vangnetgevallen na invoering van de Wet verbetering poortwachter (Wvp). Onder 'vangnetters' worden verstaan die 'werknemers die buiten de reguliere begeleiding van de bedrijfsarts en de werkgevers vallen omdat zij geen (vaste) werkgever hebben. De rollen die de bedrijfsarts en de werkgever hebben bij de reïntegratie van zieke werknemers wordt bij de reïntegratie van zieke vangnetgevallen overgenomen door het UWV dat optreedt als de fictieve werkgever. Dit betekent dat bij vangnetters het UWV verantwoordelijk is voor de uitvoering van de Wvp. In dit rapport verslag van het deelonderzoek onder vangnetters. De inspanningen van de begeleider van het UWV, van de zieke vangnetter en mogelijke inspanningen van een uitzendbureau of werkgever staan centraal in dit rapport. Waar mogelijk vergelijken we de resultaten van dit deelonderzoek onder vangnetters met die van het hoofdonderzoek onder werknemers. (B24713)
  
  
• Min. SZW; [et al.], Onderzoek evaluatie wet verbetering poortwachter
  Den Haag : Min. SZW, 2006.
  Werkdocumenten, nr. 363
  Evaluatieonderzoek naar de werking van de Wet verbetering poortwachter (Wvp). Met de Wet verbetering poortwachter zijn rechten en plichten van werknemers en werkgevers rond ziekteverzuim aangescherpt. Het doel is zo snel mogelijk weer aan het werk gaan en daarmee arbeidsongeschiktheid te voorkomen. Uit het onderzoek blijkt dat de Wet verbetering poortwachter heeft bijgedragen aan een lager ziekteverzuim en minder nieuwe arbeidsongeschiktheidsuitkeringen. Werkgevers en werknemers doen sinds de invoering van de wet (1 april 2002) veel meer om zieke werknemers weer zo snel mogelijk aan de slag te helpen. (B24714)
  
  
• Min. SZW; [et al.], Werking Wet verbetering poortwachter onder werknemers : hoofdonderzoek en herhaalonderzoek
  Den Haag : Min. SZW, 2006.
  TNO-rapport nr. 21600/10303
  Onderzoek onder werknemers die minimaal 13 weken zijn ziek geweest naar de werking van de Wet verbetering poortwachter (Wvp) op het gebied van reïntegratie-inspanningen van zieke werknemers, hun werkgever en de arbodienst. In het onderzoek stonden de volgende vragen centraal: Verrichten de werknemer, de werkgever en de bedrijfsarts inderdaad de reïntegratie-inspanningen die de Wvp noemt?; Leidt dit anno 2004 tot meer of andere reïntegratie-inspanningen van de werknemer, de werkgever en de bedrijfsarts dan in 2000?; Herstelt de werknemer sneller en hervat hij het werk eerder dan in 2000? Het merendeel van de respondenten geeft aan dat de bedrijfsarts en de werkgever belangrijke processtappen van de Wvp, zoals het maken van een probleemanalyse en het opstellen en bespreken van het plan van aanpak, inderdaad uitvoeren. Voorts blijkt dat sinds de invoering van de Wvp de zieke werknemers wat sneller het werk hervatten dan voorheen en dat zij meer interventies van de bedrijfsarts ondergaan. Daarnaast onderhoudt de werkgever meer contact met de zieke werknemer dan in 2000. Een belangrijke bevinding uit het onderzoek is dat de aard en de hoeveelheid interventies van werknemer, werkgever en bedrijfsarts een relatie hebben met de werkhervatting van de werknemer. (B24715)
  
  
• Uyttenboogaart, A., Ziekteverzuim en reïntegratie
  Alphen a/d Rijn : Kluwer, 2005.
  OR in bedrijf, thema
  Inzicht in de oorzaken van ziekteverzuim, de mogelijkheden van reïntegratie en de rol van de ondernemingsraad. De modellen bieden de OR handvatten om een goede afweging te maken. Verder aandacht voor verzuimbeleid, wetgeving en invloed van de OR. Met bijlagen. (B26076)
  
  
• CPB; Stegeman, H., De conjunctuurgevoeligheid van ziekteverzuim
  Den Haag : CPB, 2005. 44 p.
  CPB document, nr. 99
  Dit document onderzoekt empirisch het verband tussen conjunctuur en ziekteverzuim in
  Nederland. Net als uit de meeste eerdere empirische onderzoeken, blijkt ook uit deze studie een procyclisch verband tussen conjunctuur en ziekteverzuim. Afgemeten aan een aantal conjunctuurindicatoren, zoals de werkloosheidsgraad, de CPB-werkgelegenheidsbarometer, de BBP-groei en de vacaturegraad gaat een gunstige economische ontwikkeling gepaard met meer ziekmeldingen. Zowel op basis van een foutencorrectiemodel voor de periode 1980-2003 als op basis een fixed-effects model geschat met kwartaaldata voor de periode 1995-2003 blijkt dit procyclische verband. Daarnaast hebben enkele beleidsmaatregelen sinds de jaren tachtig een neerwaarts effect gehad op het ziekteverzuim en leiden samenstellingseffecten van de beroepsbevolking tot verschuivingen in het ziekteverzuim. Per saldo is het structurele ziekteverzuim op een lager niveau terechtgekomen dan tien tot twintig jaar geleden. (B24610)
  
  
• Inspectie Werk en Inkomen, Vangnet of springplank? : de reïntegratie van zieke werknemers zonder dienstverband door UWV
  Den Haag : IWI, 2005. 25 p.
  R05/20
  Het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV) vervult voor werknemers zonder werkgever de rol van werkgever en arbodienst tegelijk. Het gaat hierbij om zieke werklozen en uitzendkrachten die geen vast dienstverband hebben bij een uitzendbureau. UWV is verantwoordelijk voor de reïntegratie van deze groep. In 'Vangnet of springplank' beoordeelt de inspectie de maatregelen van UWV om zieke werklozen en uitzendkrachten weer aan het werk te krijgen positief. UWV betaalt hen ziekengeld, zoals een werkgever zijn werknemers loon bij ziekte doorbetaalt. Deze 'werkgeversrol' van UWV strekt zich ook uit tot ziektecontrole en reïntegratie-inspanningen. UWV heeft teams in het leven geroepen die zich speciaal op reïntegratie van deze groep richten. (B24599)
  
  
• Min. SZW; [et al.], Kwaliteit van leven : werkgevers over het functioneren en ziekteverzuim van hun (ex-)arbeidsongeschikte werknemers
  Den Haag : Min. SZW, 2005. 106 p.
  Werkdocumenten, nr. 348
  Onderzoek naar de ervaringen van werkgevers met hervatte (ex-)arbeidsongeschikten. Het rapport beschrijft de kenmerken van de groep hervatte (ex-)arbeidsongeschikten. Zijn het eigen werknemers die terugkeren bij de organisatie of zijn het werknemers van buiten die in dienst worden genomen als arbeidsongeschikte bij de organisatie. Hoe oud zijn ze, hoe is hun gezondheid, motivatie e.d. Vervolgens gaat het rapport in op de kenmerken van de organisatie en afdeling waar de hervatte werknemers aan het werk zijn en de gevolgde aanpak door de werkgever om de reïntegratie te bevorderen. In dit verband wordt beschreven welke voorzieningen en werkaanpassingen werkgevers inzetten voor de werkhervatting. Daarna wordt uiteengezet welke ervaringen werkgevers hebben met de uitkomsten van de werkhervatting: hoe functioneren de hervatte werknemers in vergelijking met de gemiddelde werknemer op hun afdeling; hoe is hun verzuimgedrag; wegen de baten van reïntegratie op tegen de kosten. Verder wordt onderzocht met welke factoren succesvolle reïntegratie samenhangt. Voorts komen tips en suggesties van de werkgevers aan bod voor andere werkgevers die hervatte (ex-)arbeidsongeschikten in dienst willen nemen c.q. willen houden. Het rapport geeft verder een beschrijving van het Servicecentrum Werkgevers en Reïntegratie van het UWV. Tot slot worden de resultaten van het onderzoek vergeleken met resultaten uit andere studies. (B24427)
  
  
• Post, M., Return to work in the first year of sickness absence : an evaluation of the Gatekeeper Improvement Act : proefschrift Rijksuniversiteit Groningen
  Groningen : Northern Centre for Healtcare Research, 2005.
  Onderzoek naar de werkhervatting door werknemers die onder de Wet verbetering poortwachter vallen. Voor het onderzoek zijn bijna duizend werknemers gevolgd tot tien maanden na hun ziektemelding. Uit het proefschrift blijkt dat werknemers die veel steun van hun leidinggevenden ervaren, minder snel hun werk hervatten. Steun van rechtstreekse collega's zorgt wel voor een snellere terugkeer. Post concludeert dat zowel factoren die met het werk te maken hebben als het type klacht van een werknemer, bepalen wanneer een langdurig zieke werknemer zijn werk weer hervat. Werknemers met klachten aan houding- en bewegingsapparaat gaan relatief het snelste weer aan het werk. Zij die psychische klachten hebben, hebben de meeste tijd nodig voor hervatting van hun werk. Reïntegratie kan plaatsvinden via een vooropgesteld tijdschema, dan wel op basis van het verloop van klachten. Uit het onderzoek blijkt dat deze laatste vorm het meest wordt toegepast. Dit ondanks dat al eerder is aangetoond dat het tijdschema er juist voor zorgt dat werknemers sneller weer aan het werk gaan. Verder blijkt uit het onderzoek dat de termijnen die in de Wet verbetering poortwachter zijn opgenomen voor de verschillende acties in het reïntegratieproces, in veel gevallen niet worden gehaald. Post onderzocht eveneens het oordeel van de werknemer over de inzet van de arbodienst tijdens het reïntegratieproces. Dit oordeel blijkt te zijn gebaseerd op verschillende aspecten van arbodienstverlening, waaronder de advisering, de professionaliteit van de bedrijfsarts en de opzet van het spreekuurbezoek. (B24265)
  
  
• Zondag, W. A. ; [et al.], Arbeid integraal; thema: de zieke werknemer
  Den Haag : SDU, 2005.
  2005/3
  Bespreking door een aantal auteurs van inhoud en gevolgen van de WIA voor de praktijk met commentaar. Met de volgende bijdragen: 'Van de regen in de drup' door S. Klosse ; 'De zorgende werkgever' door W. L. Roozendaal ; 'Privacyaspectenvan ziekteverzuim en reïntegratie' door C. G. M. de Kruif ; 'Van WAO naar WIA: de betekenis voor de personenschadepraktijk' door H. W. P. B. Taminiau, S. F. Schellinghaus en E. Schouten ; 'De Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen in het licht van de IAO-verdragen' door F. J. L. Pennings ; 'Afscheid van de Wet REA' door D. J. B. de Wolff ; 'Suppletieregelingen in de eerste ziektejaren' door W. A. Zondag en 'Wet- en regelgeving. (B24048)
  
  
• Prins, R.; [et al.], Een gebroken been is toch makkelijker : evaluatie van de Leidraad aanpak verzuim om psychische redenen
  Den Haag : Min. SZW, 2005.
  De CPA (Commissie Psychische Arbeidsongeschiktheid) die januari 2000 van start ging had tot doel om inzichten en acties te ontwikkelen ter verbetering van het proces van preventie, zorg, begeleiding en reïntegratie bij ziekte of uitval uit arbeid om psychische redenen. De commissie heeft in 2001 haar bevindingen vertaald naar een ‘Leidraad Aanpak verzuim om psychische redenen’. Deze moet in individuele gevallen van verzuim houvast bieden voor het handelen van werkgevers, werknemers en professionals. De opvolger van CPA, de SPP (‘Subcommissie Psychische Problematiek’) heeft zich, als onderdeel van de Commissie het Werkend Perspectief (CWP), van maart 2003 tot januari 2005 vooral toegelegd op het implementeren van de Leidraad. Aan het eind van de zittingsperiode van de SPP, wordt de balans opgemaakt. Dit rapport doet daar verslag van. Gepoogd is een onafhankelijk oordeel te geven over de wijze waarop de Leidraad gefunctioneerd heeft. (B23721)
  
  
• Bosselaar, H.; [et al.], Rechercheur Kroon en het geheim van de 2,5% ziekteverzuim
  Den Haag : Reed Business Information, 2005.
  Sinds 1997 wordt in Nederland een werkgeversprijs uitgereikt voor de werkgever die excelleert in beleid om mensen met gezondheidsbeperkingen in te (blijven) zetten in zijn organisatie: de Kroon op het Werk. Wat is het geheim van de bedrijven die meedingen naar deze prijs? Waarom lukt hen wat veel bedrijven niet lukt? Het geheim van het succes van deze bedrijven wordt in dit boek ontrafeld. De crux zit in hun benadering van verzuim- en reïntegratiemanagement. Samengevat is dat een rolgerichte benadering waarin de regie centraal staat en Disability Management wordt genoemd. Primair doel van Disability Management is de vergroting van de inzetbaarheid van werknemers, rekening houdend met hun eventuele gezondheidsklachten. In dit boek wordt de theorie en de praktijk van Disability Management naast elkaar gelegd. Aan de hand van een uitleg over rolverdeling, de competenties die daarvoor nodig zijn en de cultuur in organisaties worden concrete stappen geformuleerd om het verzuim- en reïntegratiemanagement effectief vorm te geven in verschillende type organisaties. (B23672)
  
  
• Breed Platform Verzekerden en Werk; [et al], Tussen de regels : analyse van belemmeringen in de praktijk van de Wet verbetering poortwachter
  Amsterdam : BPV&W, 2005.
  Poortwachter is een succes, zo is de algemene stemming over de wet. Er is meer aandacht voor verzuim en werkhervatting, beleid binnen ondernemingen is aangescherpt, de verzuimcijfers zijn gedaald evenals de instroom van de WAO. Toch merkt het (Breed Platform Verzekerden en Werk) BPV&W door de vele meldingen van werknemers bij de Helpdesk dat de uitvoering van de Wet verbetering poortwachter ook wel eens spaak loopt. Daarom heeft het BPV&W in deze themarapportage het vergrootglas gezet op de belemmeringen tussen de regels en deze nader bestudeerd. Op basis van gegevens van het BPV&W over het jaar 2004, is een nadere studie verricht naar de belemmeringen in de praktijk. (B23640)
  
  
• ESVLA; [et al.], Employment and disability : back to work strategies
  Dublin : ESVLA, 2004.
  Onderzoek naar de sociale uitsluiting door ziekte, met name die van chronisch zieken die buiten het arbeidsproces staan. Besproken worden een aantal nieuwe initiatieven voor de terugkeer naar werk. Verder gaat het rapport in op beleid en initiatieven op dit gebied in Finland, Duitsland, Ierland, Italië, Nederland, Zweden en Groot-Brittannië. (B23425)
  
  
• TNO Arbeid; [et al.], Prikkels en sancties : bouwstenen voor een modern ziekteverzuimbeleid
  Hoofddorp : TNO Arbeid, 2004.
  Jarenlang was er discussie over de vraag of arbeidsvoorwaardelijke prikkels bij de aanpak van verzuim te rechtvaardigen waren. De laatste tijd is er een omslag in het denken merkbaar. Het aantal bedrijven dat ervaring heeft met arbeidsvoorwaardelijke prikkels om het verzuim van werknemers te verlagen, neemt toe. Een overzicht van de belangrijkste onderzoeksresultaten maakt in deze publicatie duidelijk welke effecten een werkgever van dit instrument mag verwachten. Een stappenplan helpt bij de beslissing of introductie van verzuimprikkels nuttig is en begeleidt de werkgever bij het invoeren en evalueren van een verzuimprikkel. Talloze praktijkvoorbeelden uit binnen- en buitenland laten zien hoe verzuimprikkels in de praktijk zijn toegepast. (B23189)
  
  
• Inspectie Werk en Inkomen; [et al.], Aan de slag met de wet verbetering poortwachter : de invoering van de wet verbetering poortwachter door het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen
  Den Haag : IWI, 2004.
  RO4/12
  In de nieuwe Wet verbetering poortwachter is de verdeling van taken en verantwoordelijkheden tussen werkgever, werknemer, arbodienst en Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen scherper neergezet. Het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV) toetst de reïntegratieverslagen nu inhoudelijk, en het beschikt over meer mogelijkheden om sancties toe te passen. De inspectie heeft onderzoek verricht naar de invoering van de Wet verbetering Poortwachter door het UWV; in het bijzonder naar de wijze waarop UWV de invoering van de wet heeft ingericht en hoe de medewerkers de wet uitvoeren. Hierbij gaat het om de vraag of de toets die het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen uitvoert op het reïntegratieverslag ten aanzien van de inspanningen van de werkgever en werknemer bijdraagt aan het voorkómen van instroom in de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering. Ook de manier waarop het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen de ‘arborol’ invult, is onderzocht. (B23133)
  
  
• OSA; TNO Arbeid; [et al.], Arbeid, transities en ziekteverzuim
  Tilburg : OSA, 2004.
  OSA-publicatie, nr. A208
  In dit rapport staat de relatie tussen transities en verzuim centraal. Onder transities verstaan we de mogelijkheden die organisaties aan hun werknemer bieden om het werk (de 'belasting') aan te passen aan diens inzetbaarheid én aan de overige rollen die de werknemer speelt, bijvoorbeeld als huisgenoot, verzorger en opvoeder: afstemmen door instellen van respectievelijk tijden, taken en vermogens van de werknemers. De vraagstelling is in welke mate transities (onder de noemer van 'luwte in de arbeid') bijdragen aan de bestrijding van ziekteverzuim, zowel preventief als wat betreft de reïntegratie van werknemers. Onderzocht wordt welke werkgebonden factoren de manier waarop mensen hun werk op hun overige rollen in bijvoorbeeld gezin en opvoeding weten af te stemmen, bevorderen dan wel belemmeren. Om de vraagstelling te beantwoorden is literatuuronderzoek verricht en zijn zes Nederlandse en vier buitenlandse organisaties bevraagd op hun verzuimmanagement. Onderdeel hiervan was de vraag naar de nadruk op respectievelijk preventie en reïntegratie in het verzuimmanagement. Verder is gevraagd naar de rol van transities in het beleid van deze organisaties met betrekking tot de vormgeving van arbeid in algemene, en de relatie hiervan met het beheersbaar maken van het verzuim, in meer specifieke zin. (B23084)
  
  
• ZonMw; Universiteit Maastricht; [et al.], De rechtspositie van de werknemer bij sociaal-medische begeleiding
  Den Haag : ZonMw, 2003
  In dit verslag wordt vanuit juridisch perspectief beschreven wat de rechtspositie van de werknemer is bij sociaal-medische begeleiding (SMB), hoe deze rechtspositie in de praktijk vorm krijgt, welke lacunes en knelpunten zich hierbij voordoen en welke aanbevelingen op dit punt kunnen worden gedaan. Het rapport geeft allereerst een uiteenzetting van de juridische context waarbinnen SMB zich afspeelt. In de daarop volgende hoofdstukken wordt de rechtspositie van de werknemer in de verschillende stadia van SMB onder de loep genomen. Hoofdstuk 3 beschrijft allereerst die rechtspositie bij de preventie van ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid. De thema's die hier centraal staan zijn de aanstellingskeuring, de risico-inventarisatie en -evaluatie (ri&e), het periodiek arbeidsgezondheidskundig onderzoek (PAGO) en het arbeidsomstandighedenspreekuur. In hoofdstuk 4 wordt gekeken naar de rechtspositie van de werknemer bij verzuimbegeleiding en reïntegratie. Ingegaan wordt op onderwerpen als melding van ziekte en controle hierop, inlichtingenplicht inzake medische gegevens, geneeskundig onderzoek, second opinion en de Wet REA. In hoofdstuk 5 wordt de omgang met en uitwisseling van medische gegevens tussen de bij SMB betrokken partijen geanalyseerd. Uit ZonMw-onderzoek blijkt echter dat de rechtspositie van de (zieke) werknemer bij SMB te wensen overlaat. Het rapport is een actualisatie van het gelijknamige onderzoek uit 1996. (B22903)
  
  
• Kronenburg - Willems, E. J.; [et al.], Wet verbetering poortwachter in 2004
  Deventer : Kluwer, 2004.
  PS-special (2004) nr. 3. Wet verbetering poortwachter
  In deze PS-special zijn regels van de Wet verbetering poortwachter bijeengebracht en toegelicht. Deze uitgave geeft uitgebreid aandacht aan de arbeidsrechtelijke aspecten van deze wetgeving, waaronder de reïntegratieverplichtingen (voor zowel werkgever als werknemer), en de beperking van de ontslagbescherming van de werknemer die onvoldoende meewerkt aan reïntegratiemaatregelen of voorschriften niet opvolgt. Ook veranderingen in de sociale verzekeringswetten komen aan de orde, evenals de gevolgen voor de particuliere verzekeraars, de rol van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) en de taken van de arbodienst. (B22883)
  
  
• College Bescherming Persoonsgegevens; [et al.], De zieke werknemer en privacy : regels voor de verwerking van persoonsgegevens van zieke werknemers
  Den Haag : CBP, 2004.
  Achtergrondstudie en verkenningen, nr. 27
  Het CBP geeft met dit rapport duidelijkheid over de mogelijkheden en grenzen van het uitwisselen van gegevens van de zieke werknemer. Op basis van de huidige wet- en regelgeving heeft het CBP vuistregels geformuleerd voor de toepassing van de privacyregels op de gegevensuitwisseling rondom de zieke werknemer. De studie richt zich op de belangrijkste betrokken partijen, te weten: de zieke werknemer, de werkgever, de ondernemingsraad, de arbodienst, het reïntegratiebedrijf, het UWV en de verzuimverzekeraar. De studie begint met een overzicht van de vuistregels per partij. Na de inleiding in hoofdstuk 1, bespreekt hoofdstuk 2 eerst het juridisch kader waarbinnen de gegevensuitwisselingen omtrent de zieke werknemer mogelijk zijn. Een korte omschrijving van de belangrijkste partijen uit dit rapport geeft hoofdstuk 3. Vervolgens bespreken hoofdstuk 4 tot en met 8 de vijf fasen, te weten de sollicitatieprocedure, het ziekteverzuimbeleid, de ziekmelding, de reïntegratie, en het herstel, ontslag of de doorstroom naar de WAO. Per fase wordt er een overzicht gegeven van de gegevensstromen die er plaats vinden tussen de belangrijkste partijen met de bijbehorende wet- en regelgeving. Elke fase wordt afgesloten met een samenvatting van vuistregels die aangeven welke privacyregels er gelden voor de betrokken partijen. In hoofdstuk 9 staan de belangrijkste conclusies en knelpunten van de studie vermeld. (B22732)
  
  
• Min. SZW; TNO; [et al.], Goed werkgeverschap inzake omgang met ziekteverzuim : casestudie-onderzoek bij best practice organisaties en organisaties die nog in ontwikkeling zijn
  Doetinchem : Reed Business Information, 2004.
  Arboconvenant
  In dit rapport staan twee vragen centraal. Welke factoren zijn van invloed op een succesvolle omgang met verzuim binnen de organisatie? Wat maakt nu het verschil tussen een best practice organisatie en een organisatie in ontwikkeling inzake omgang met ziekteverzuim? Allereerst wordt in de analyse uiteengezet aan de hand van de factoren die van invloed zijn op een succesvolle omgang met verzuim binnen de organisaties in ontwikkeling nu overeenkomsten vertonen én verschillen ten aanzien van de aanpak van verzuim. Vervolgens worden de conclusies van het onderzoek getrokken. Er wordt bekeken wat nu het verschil maakt tussen de best practice organisaties en de organisaties in ontwikkeling. Als laatste wordt in de managementsummary een checklist aangereikt met tips voor werkgevers om te komen tot een best practice organisatie inzake omgang met ziekteverzuim. (B22720)
  
  
• N. N., Ziekteverzuim en instroom in de WAO en het CAO-beleid
  In: PS Documenta , (2004) 5 (9 apr), p. 605-616
  Aandacht voor de nota van de Stichting van de Arbeid over het tegengaan van ziekteverzuim en instroom in de WAO via het CAO-beleid. Er is de STAR ook gevraagd aandacht te schenken aan mogelijke instrumenten in CAO's tot beheersing van de WAO-instroom en bevordering van de WAO-uitstroom van vrouwen. (TA13825)
  
  
• RWI; [et al.], Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid in de zorgsector : een inventarisatie en analyse van oorzaken en maatregelen
  Den Haag : RWI, 2004.
  Verzuim en WAO-instroom in de zorgsector zijn hoog. Een flink deel van de werkzame bevolking in Nederland werkt in de zorgsector. Daarnaast kampt de zorgsector met een tekort aan personeel en met wachtlijsten die de maatschappij grote zorgen baart. Redenen voor de Raad voor Werk en Inkomen (RWI) om onderzoek te laten doen naar oorzaken van het hoge verzuim en de hoge WAO-instroom in de zorgsector in combinatie met onderzoek naar de effectiviteit van de beleidsmaatregelen op macro-, meso- en microniveau. Door middel van een literatuuranalyse naar beleidsmaatregelen en een secundaire analyse van verzuimdata is geprobeerd antwoord te geven op de gestelde onderzoeksvragen. De kernvragen daarbij waren: Grijpen de maatregelen aan daar waar de grootste problemen liggen? Kan de beleidseffectiviteit worden verhoogd? Welke witte vlekken zijn er? (B22571)
  
  
• Nauta, A.; Sloten, G. van; St. Management Studies, De dialoog als vroege Poortwachter : het voorkómen van verzuim door onbalans
  Assen : Van Gorcum, 2004.
  Verzuim wegens psychische klachten (overspannenheid, burnout, stress) wordt veelal toegeschreven aan persoon-werk onbalans. Echter niet het ondervinden van onbalans, maar de manier waarop werknemer en leidinggevende ermee omgaan is een voorspeller van ziekteverzuim. Als werknemer en leidinggevende snel en actief op zoek gaan naar oplossingen, behoeft een verstoorde persoon-werk balans niet tot verzuim te leiden. Aanpassend en vermijdend gedrag leiden wel tot een grotere kans op (langdurig) verzuim. Dit is de belangrijkste conclusie uit een onderzoek dat is uitgevoerd in opdracht van de Stichting Management Studies is uitgevoerd. Aanleiding voor het onderzoek was de hoge WAO-instroom om psychische redenen. De dialoog als vroege Poortwachter geeft vele concrete handreikingen die bedrijven kunnen introduceren om een actieve aanpak van onbalans te stimuleren en zo te voorkomen dat mensen om psychische redenen uitvallen. (B22565)
  
  
• Smitskam, C. J., Poortwachter in 100 vragen
  Alphen aan den Rijn : Kluwer, 2003.
  De wet verbetering poortwachter is op 1 april 2002 in werking getreden. Op grond van deze wet moet de werkgever alles in het werk stellen om zieke werknemers weer te laten terugkeren op het werk. Ook van de zieke werknemer wordt verwacht dat hij actief meewerkt aan zijn reïntegratie. Dit boek gaat systematisch in op de problematiek en bevat de volgende hoofdstukken: de werknemer meldt zich ziek; de arbodienst geeft advies; plan van aanpak; reïntegratiedossier; reïntegratieverslag; de arbeid aanpassen; andere passende arbeid; reïntegratie buiten het bedrijf; basissubsidie en plaatsingssubsidie; verplichtingen werknemer; verlenging 52-wekenperiode op verzoek; verlenging 52-wekenperiode als sanctie; second opinion (deskundigenoordeel); premiekorting WW en WAO. (B22328)
  
  
• EIM; [et al.], Grenzen aan verantwoordelijkheid : begeleiding en reïntegratie van zieke werknemers in het MKB
  Zoetermeer : EIM, 2003.
  Publieksrapportage, nr. A200304
  Dit rapport geeft de resultaten weer van een onderzoek naar de wijze waarop werkgevers in het MKB omgaan met de begeleiding en reïntegratie van hun zieke werknemers. Kern van het onderzoek vormen 17 diepte-interviews met werkgevers. Op zich zijn werkgevers bereid zich in te spannen om werknemers te begeleiden en ondersteunen bij ziekte en reïntegratie. Echter, soms vinden zij de verantwoordelijkheid die hun vanuit wet- en regelgeving wordt opgelegd te ver gaan. Dit laatste betreft met name de grote financiële verantwoordelijkheid voor de werkgever, zoals bij Wulbz en Pemba. Werkgevers zijn betrekkelijk positief over de invoering van de WVP, en dan met name de in deze wet duidelijk vastgelegde procesgang. (B22107)
  
  
• Nyfer; Meijneken, D.; St. Inst. GAK, Knapt Nederland eindelijk op? : resultaten en knelpunten in de strijd tegen langdurig ziekteverzuim
  Breukelen : Nyfer, 2003.
  In dit onderzoek staat de vraag centraal in hoeverre de huidige wet- en regelgeving werkgevers, werknemers, verzekeraars en arbodiensten stimuleert om verzuim en WAO-instroom in te perken. Het rapport geeft allereerst een overzicht van de belangrijkste wetswijzigingen van de afgelopen jaren. Weergegeven wordt hoe de (financiële) belangen en verantwoordelijkheden van alle betrokken partijen daardoor zijn veranderd en hoe is gereageerd op deze veranderingen. Vervolgens komt aan de orde hoe verzuim en arbeidsongeschiktheid zich ontwikkelden. Hebben de wetswijzigingen geholpen het verzuim te beperken? Ook de rol van de conjunctuur wordt belicht. Daarna wordt een aantal knelpunten in het huidige systeem geanalyseerd dat de effectiviteit van prikkels belemmert. Hierbij komen o.a. aan bod: de verschillen in verzuim tussen grote en kleine bedrijven en organisaties; uitval door psychische klachten; de rol die arbodiensten voor werkgevers en werknemers vervullen. Tot slot wordt ingegaan op de prestaties van de arbodienstverlening. Bij vier grote arbodiensten is nagegaan in hoeverre zij resultaatafhankelijke elementen in contracten opnemen. (B21772)
  
  
• Min. SZW; [et al.], Aard en oorzaken ziekteverzuim uitzendbranche
  Rotterdam : ECORSYS-NEI, 2003.
  Rapport over de verschillen in het ziekteverzuim tussen uitzendkrachten en werknemers. Tevens wordt in ruime mate aandacht besteed aan mogelijke en daadwerkelijke verklaringen voor die verschillen. Het theoretisch gedragsmodel van Vrijhof dient daarbij als uitgangspunt. Tenslotte wordt ook het beleid besproken dat door inleners, uitzendbureaus en UWV wordt gevoerd in het kader van arbo-, preventie-, verzuim- en reïntegratiebeleid. Ook aanwezig: Statistische bijlage (B21715)
  
  
• Ramondt, J.; Levenbach, M.; Liere., M. van, Ziekteverzuim of arbeidsverzuim! : verandermanagement als remedie tegen verzuim
  Assen : Van Gorcum, 2003.
  De kosten voor ziekteverzuim bedragen in Nederland zo’n 8 miljard euro op jaarbasis. Op het eerste gezicht lijkt daar weinig aan te doen: vrijwel iedereen is toch wel eens ziek? En de een heeft nu eenmaal een betere gezondheid dan de ander. De auteurs van 'Ziekteverzuim of arbeidsverzuim!' plaatsen echter een aantal kanttekeningen bij deze veronderstelling. Zij gaan ervan uit dat ziekteverzuim gedrag binnen de arbeidsrelatie is en daarmee samenhangt. De beslissing je ziek te melden heeft veel te maken met de eigen verantwoordelijkheid, de omstandigheden op het werk, de stijl van leidinggeven en het commitment met de collega’s en het bedrijf. Door deze aspecten met behulp van een veranderkundige aanpak te beïnvloeden, kan het ziekteverzuim binnen een organisatie worden teruggedrongen. Een en ander wordt geïllustreerd aan de hand van een gemeentelijke sociale dienst, waar het ziektecijfer binnen een jaar werd teruggebracht van 12,5 naar 7,3 procent. Dit gebeurde met behulp van een tweetal change agents of verandermanagers. Hun intensieve aandacht voor rollen, verantwoordelijkheden, normen en waarden heeft ertoe geleid dat het keuzegedrag met betrekking tot ziekteverzuim weer nadrukkelijk binnen de verantwoordelijkheidsfeer van werknemer en werkgever werd gelegd. (B21708)
  
  
• UWV, Het eerste ziektejaar 2001
  Amsterdam : UWV, 2003.
  Deze publicatie geeft inzicht in de landelijke ontwikkelingen van het eerste ziektejaar van werknemers over 2001. Allereerst wordt ingegaan op de wetgeving in het eerste ziektejaar. Vervolgens wordt inzicht gegeven in het verzekerdenbestand van de Ziektewet en de belangrijkste gegevens over het landelijk ziekteverzuim, reïntegratieplannen bij langdurig ziekteverzuim en ziekteverzuim van de vangnetgroepen. Voorts zijn tabellen opgenomen met gegevens over het eerste ziektejaar. (B21638)
  
  
• OSA; Lomwel, A. G. C.; Nelissen, J. H. M., Ziekteverzuim, bedrijfskenmerken en verzuimbeleid : een analyse op basis van paneldata
  Tilburg : OSA, 2003.
  OSA-publicatie, nr. A194
  Het rapport heeft als centrale vragen na te gaan of en in welke mate bedrijfskenmerken en verzuimbeleid van invloed zijn op ziekteverzuim. In het bijzonder wordt de samenhang geanalyseerd tussen bedrijfskenmerken enerzijds en de hoogte van het ziekteverzuim anderzijds. Daarnaast wordt ingegaan op het effect van het verzuimbeleid. Nagegaan wordt hoe het ziekteverzuim verschilt tussen bedrijven die wel verzuimbeleid voeren en bedrijven die dat niet doen. De analyses zijn gebaseerd op gegevens uit het OSA-Arbeidsvraagpanel en gegevens uit het ZARA / SZW-werkgeverspanel. (B21585)
  
  
• Eijk, R. van, Diagnose van een samenleving : draagkracht en draaglast : de epidemie van ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid
  Assen : Van Gorcum, 2002.
  Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid zijn uitgegroeid tot een omvangrijk maatschappelijk probleem, waarnaar al veel onderzoek is verricht. Tot nu toe zijn bij dit onderzoek arbeidsongeschikten altijd als groep beschouwd en werd arbeidsongeschiktheid gezien als een macro-economisch probleem. (Onder het motto 'geen therapie zonder diagnose heeft) de auteur gekozen voor een andere benadering. Zijn uitgangspunt is de individuele arbeidsongeschikte. Het doel van dit onderzoek is inzicht te verkrijgen in het ontstaan van de epidemie van ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid. Het is in de eerste plaats een conceptueel of inzichtgevend onderzoek. Aan de hand van de begrippen 'draaglast' en 'draagkracht' laat de auteur zien dat de oorzaak van de huidige epidemie van ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid niet alleen op het vlak van de arbeidsomstandigheden, maar vooral bij de samenleving als geheel gezocht moest worden. Diverse maatschappelijke ontwikkelingen hebben de afgelopen tijd tot een toename van de individuele draaglast geleid, terwijl er bovendien argumenten zijn om aan te nemen dat de mentale draagkracht is aangetast. (B21456)
  
  
• Min. SZW; [et al.], Pilot cohorton-onderzoek langdurig zieke werknemers : eindrapport
  Den Haag : Min. SZW, 2003.
  Werkdocumenten, nr. 264
  Bij de druk die de laatste jaren steeds meer op de beperking van het WAO-volume is komen te staan, is duidelijk geworden dat dit alleen mogelijk is wanneer er adequate interventies plaatsvinden in het eerste ziektejaar. Niet alleen is primaire preventie van belang, ook het tijdig ingrijpen als het verzuim langdurig dreigt te worden. Bijvoorbeeld stimulering vroegtijdige reïntegratie. Het onderzoek richt zich op de inzet en effectiviteit van interventies tijdens het eerste ziektejaar. Ook de effectiviteit van vroegtijdige reïntegratie komt aan de orde. (B21409)
  
  
• Min. SZW; [et al.], Brancheorganisaties maken werk gezonder : stimulering arbeidsomstandigheden, ziekteverzuim-, en reïntegratiebeleid binnen MKB branches
  Den Haag : Min. SZW, 2003.
  Werkdocumenten, nr. 274
  Centraal staat hoe het arbeidsomstandighedenbeleid in het MKB gestimuleerd kan worden. Deze vraag is toegespitst naar de rol van brancheorganisaties en vertaald in de volgende specifieke onderzoeksvragen: Wat zijn de belangrijkste arbo- en verzuimproblemen in het MKB?; Over welke arbo- en verzuimproblemen krijgen sleutelfiguren van MKB branches de meeste vragen van middelgrote resp. kleine ondernemingen in de branche?; Welke arbo- en verzuimproblemen verdienen volgens deze sleutelpersonen meer dan gemiddelde aandacht met het oog op onder meer toekomstige ontwikkelingen in en van de branche en werving en behoud van personeel?; Welke verbeteringsmogelijkheden kunnen, volgens de sleutelfiguren en volgens de onderzoekers, bijdragen leveren aan het oplossen van geconstateerde arbo- en verzuimproblemen? Deze vragen zijn beantwoord aan de hand van een telefonische enquête onder sleutelfiguren van brancheorganisaties van MKB bedrijven. De antwoorden op de enquête waren input voor een werkconferentie 'MKB en arbo'. Het rapport bevat een verslag van de enquête alsmede van de werkconferentie. Voorts gaat het in op 'verzuimloketten' als een van de meest specifieke voorbeelden van verbeteringsmogelijkheden die door MKB zijn ontwikkeld om het arbo-, verzuim en reïntegratiebeleid te stimuleren. (B21407)
  
  
• Min. SZW; Hubert, A. B.; Veerman, T. J.; [et al.], Arbeidsconflicten en arbeidsuitval : een inventarisatie van de huidige kennis in literatuur en databestanden : eindrapport
  Den Haag : Min. SZW, 2002.
  Begin november 2001 is de Commissie Psychische Arbeidsongeschiktheid (Cie Donner I) met haar aanbevelingen voor een verbetering in preventie en reïntegratie bij verzuim vanwege psychische klachten naar buiten gekomen. Het onderzoek over 'arbeidsconflicten en arbeidsuitval', in opdracht van het ministerie van SZW, is bedoeld als een inhoudelijke onderbouwing van onderdelen van een kabinetsreactie op deze aanbevelingen. Het onderzoek betreft een scan van bestaande kennis in literatuur en bestanden over het zich voordoen van arbeidsconflicten, de relatie met arbeidsuitval en de maatregelen die werkgevers en werknemers treffen om arbeidsconflicten op te lossen. (B21099)
  
  
• Nyfer; Kloosterboer, J.; Meijneken, D.; Dexis Arbeid; BGZ Wegvervoer, Twee jaar voorsprong op poortwachter : resultaten van een gezamenlijke aanpak van verzuim en reïntegratie in het beroepsgoederenvervoer
  Breukelen : Nyfer, 2002.
  In 2000 introduceerde BGZ Wegvervoer een gezamenlijke aanpak van verzuim en reïntegratie. Hiermee was de brancheorganisatie haar tij vooruit. Pas twee jaar later zou de Wet Verbetering Poortwachter (WVP) van kracht worden. Inmiddels blijkt deze snelle reïntegratie-aanpak, die vrijwel overeenkomt met de WVP, lonend. De publicatie toont de resultaten van de gezamenlijke aanpak. Uit het onderzoek blijkt dat wanneer de aanpak conform de opzet wordt uitgevoerd, het ziekteverzuim ruim met 11% daalt. Ook belandden er - in vergelijking met landelijke cijfers - in het beroepsgoederenvervoer steeds minder werknemers in de WAO. (B21066)
  
  
• STECR Platform Reïntegratie , STECR werkwijzer Aanpak problematisch verzuim
  Hoofddorp : STECR, 2002. 33 p.
  STECR Werkwijzer, nr. 4
  Werkwijzer waarmee problematisch verzuim op een effectieve manier aan te pakken is. De Werkwijzer dient aan de arboprofessional vooral praktisch bruikbare handvatten te bieden bij de aanpak van problematisch verzuim. In deze Werkwijzer wordt onder problematisch verzuim verstaan: 'Verzuim waarbij reïntegratie in arbeid langer uitblijft dan verwacht mag worden op grond van klachten, aandoeningen, behandelingen of richtlijnen'. De Werkwijzer geeft een gefaseerd en gestructureerd handvat en is er op gericht dat de arboprofessional tijdig signalen herkent die kunnen wijzen op een mogelijke stagnering van de reïntegratie in arbeid, zodat ook tijdig interventiemethoden kunnen worden ingezet. Door het toepassen van de signaleringslijst ('vlaggen') kunnen op systematische wijze risicocliënten snel worden onderscheiden. De Werkwijzer sluit goed aan bij de Wet Verbetering Poortwachter en bij reeds bestaande richtlijnen. (B20976)
  
  
• Werkgroep Protocollering Reïntegratieverslag, Rapport van de Werkgroep Protocollering Reïntegratieverslag
  Z.P. : Werkgroep Protocollering Reïntegratieverslag, 2001.
  In het wetsvoorstel "verbetering poortwachter" is een aantal maatregelen voorgesteld om de procesgang in het eerste ziektejaar te verbeteren. Belangrijk onderdeel vormt de invoering van het reïntegratieverslag. De werkgroep is in het onderzoek naar de protocollering gekomen tot een drietal beschrijvingen waaraan een verslag zou moeten voldoen. (B20284)
  
  
• Liedorp, M., Twintig jaar ziekteverzuim- en arbeidsongeschiktheidsbeleid : het dilemma tussen sturingsbehoefte en sturingsmogelijkheden : proefschrift Universiteit Utrecht
  Utrecht : M. Liedorp, 2002.
  Dit onderzoek wil laten zien op welke manieren de overheid in de jaren tachtig en negentig via wettelijke maatregelen heeft geprobeerd het gedrag van de werkgevers, werknemers en uitvoeringsorganen zodanig te beïnvloeden, dat arbeidsongeschiktheid zoveel mogelijk voorkómen wordt en arbeidsongeschikte werknemers zo spoedig mogelijk weer aan het werk gaan. Het gaat derhalve om de juridische instrumenten die de overheid gebruikt in haar beleidsvoering om de zichzelf gestelde maatschappelijke doelstelling te bereiken: het effectief terugdringen van kortdurende én langdurende arbeidsongeschiktheid. Het onderzoek wil daarnaast duidelijk maken wat de consequenties van deze sturingsinstrumenten zijn geweest voor de aard van de regelgeving en de ordening van verantwoordelijkheden tussen de verschillende actoren, met name tussen de overheid en de sociale partners. Tevens wordt er een vergelijking gemaakt tussen de situatie in Nederland en die in Zweden. (B20717)
  
  
• Min. SZW; PricewaterhouseCoopers, Kosten ziekteverzuim werkgevers : eindrapportage onderzoek
  Den Haag : Min. SZW, 2002.
  Werkdocumenten, nr. 242
  Onderzoek naar de omvang en samenstelling van de directe kosten van alle Nederlandse werkgevers die voortvloeien uit ziekteverzuim. Het gaat om een raming van de directe kosten van ziekteverzuim voor werkgevers in de jaren 1999 en 2000. Tevens wordt een periodiek herhaalbare methodiek ontwikkeld waarmee de directe kosten van ziekteverzuim voor werkgevers kunnen worden geraamd. (B20629)
  
  
• Min. SZW; [et al.], Arbeidsrisico's, gezondheidsklachten en ziekteverzuim in branches : secundaire analyses op POLS 1997, 1998 en 1999 : technisch rapport
  Den Haag : Min. SZW, 2002.
  Werkdocumenten, nr. 232
  Dit technische rapport bevat gedetailleerde resultaten (uitsplitsingen) van een aantal (on-)gezondheidsindicatoren naar een aantal arbeidsgebonden risicofactoren per hoofdtak, geslacht, en een aantal specifieke bedrijfstakken. Deze resultaten zijn afkomstig van het Permanente Onderzoek van de Leef Situatie in Nederland (POLS) van het CBS, en bestrijken de periode 1997 tot en met 1999. Alle verbanden tussen risicofactoren en gezondheidsindicatoren worden bovendien binnen elke uitsplitsing van hoofdtak, geslacht en bedrijfstak, univariaat en multivariaat getoetst. Die toetsing geeft antwoord op de vraag of een bepaalde risicofactor in elke specifieke bedrijfstak samenhangt met elke onderzochte gezondheidsindicator. (B20501)
  
  
• Min. SZW; Veerman, T. J.; Duvekat, J. A.; [et al.], Werkgevers over ziekteverzuim, arbo en reïntegratie : bijlagen bij het eindrapport ZARA/SZW-werkgeverspanel
  Den Haag : Min. SZW, 2001.
  Werkdocumenten, nr. 201
  Het werkdocument bevat een aantal nadere cijfers die mede hebben gediend als onderbouwing van het eindrapport van het ZARA / SZW-werkgeverspanel (B19858). De hoofdstructuur van het werkdocument volgt die van het eindrapport. Achtereenvolgens komen aan de orde: particuliere herverzekering; arbobeleid, verzuimbeleid, reïntegratiebeleid, risicoselectie, ontwikkeling ziekteverzuim, en gedragsreacties. (B20380)
  
  
• Sparrius, C. F., De verantwoordelijkheidsverdeling voor de inkomensbescherming van zieke werknemers : proefschrift Katholieke Universiteit Nijmegen
  Maastricht : Shaker Publishing, 2001.
  Promotieonderzoek naar de juridische houdbaarheid van de verantwoordelijkheidsverdeling. In hoeverre voldoet deze aan constitutionele en internationaalrechtelijke voorwaarden die daaraan in de Nederlandse rechtsorde kunnen worden gesteld? Het boek begint met een historisch deel, waarin in kaart is gebracht hoe de verantwoordelijkheidsverdeling voor de inkomensbescherming van zieke werknemers zich in Nederland in de twintigste eeuw heeft ontwikkeld. Vervolgens wordt in het arbeidsrechtelijke resp. sociaalzekerheidsrechtelijke deel beschreven welke rechten en verplichtingen in de Wulbz voorziene verantwoordelijkheidsverdeling voor de inkomensbescherming van ziekte voor werkgevers en werknemers inhoudt en hoe de beide categorieën rechten en verplichtingen zich tot elkaar verhouden. De verantwoordelijjkheidsverdeling wordt getoetst aan vier voorwaarden, nl. het recht op gelijke behandeling van mannen en vrouwen, het recht op privacy en het recht op toegang tot de rechter. (B20175)
  
  
• Min. SZW; Veerman, T. J.; Besseling, J. J. M.; AS/tri; TNO Arbeid,
  Prikkels en privatisering : integrerende rapportage evaluatie wetgeving rond ziekteverzuim, WAO en reïntegratie
  Den Haag : Min. SZW, 2001.
  In de loop van de jaren '90 is een lange reeks wetswijzigingen tot stand gekomen met als doel het beperken en terugdringen van ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid. Kernwoorden daarbij waren financiële prikkeling van werkgevers, het introduceren van marktwerking, en het versterken van reïntegratie. In dit rapport wordt gepoogd in grote lijnen te beschrijven en te evalueren wat deze wijzigingen hebben opgeleverd. Zijn de beoogde effecten bereikt, en zijn ongewenste effecten vermeden? Allereerst wordt in vogelvlucht een overzicht geboden van de ontwikkelingen in het overheidsbeleid gedurende de jaren '90. Vervolgens behandelt het rapport de vele institutionele veranderingen die naast de materiële wetswijzigingen zijn opgetreden; de gedragsreacties van werkgevers, de financiële prikkels die zij ondervonden en de reacties die daarop volgden; alsmede de gevolgen die een en ander had voor werknemers. Hierbij wordt ingegaan op de gevolgen voor de arbeidsverhoudingen en arbeidsvoorwaarden, en ook op de specifieke positie van langdurig zieke werknemers en van werknemers die geen, dan wel een meer afstandelijke band met een werkgever hebben. Naast de werknemersverzekeringen zijn ook veranderingen opgetreden in de arbeidsongeschiktheidsverzekeringen voor zelfstandigen (WAZ) en jonggehandicapten (Wajong). De ontwikkelingen rond deze wetten worden beschreven.
  Tenslotte beschrijft het rapport de volume-ontwikkelingen rond ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid. (B19951)
  
  
• Min. SZW; Sonsbeek, J. M. van; Schepers, J. H.,
  Evaluatie arbeidsongeschiktheids- en ziekteverzuimmaatregelen sinds 1992
  Den Haag : Min. SZW, 2001.
  Dit document bevat een kwantitatieve analyse van de ontwikkeling van ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid, zoals die is geweest onder invloed van de reeks wetswijzigingen die vanaf 1992 in gang is gezet om ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid terug te dringen. Achtereenvolgens komen aan de orde een algemene analyse van de gerealiseerde volume-ontwikkeling arbeidsongeschiktheid onder TBA en Pemba; een meer beschrijvende analyse van een aantal specifieke evaluatie-onderwerpen die in het algemeen overleg met de Kamer zijn toegezegd, de effecten van de wet Wulbz; de WAZ, met name de omvang van de verzekerde populatie en ontwikkelingen in de instroom, uitstroom en volume; de evaluatie van de Wajong. Het document wordt afgesloten met een conclusie over het Pemba-complex. (B19952)
  
  
• Min. SZW; Blatter, B. M. [et al.]
  De omvang van verzuim en arbeidsongeschiktheid door RSI
  Doetinchem : Elsevier bedrijfsinformatie, 2001. 51 p.
  Arboconvenant
  In dit rapport wordt de omvang van verzuim en arbeidsongeschiktheid door RSI geschat op basis van beschikbare gegevens en worden groepen geïdentificeerd waarin een relatief hoog verzuim of arbeidsongeschiktheid door RSI bestaat. (B19887)
  
  
• CTSV; Schellekens, E. I. L. M.; Dagevos, J. F. L. M. M.; [et al.], Mazen in het vangnet : een onderzoek naar de uitvoeringspraktijk van de Ziektewet als vangnetvoorziening
  Zoetermeer : CTSV, 2001
  R01/09
  Met de invoering van de Wet uitbreiding loondoorbetaling bij ziekte (Wulbz) en de TZ/Arbo is een nieuwe verantwoordelijkheidsverdeling tussen werkgever, arbodienst en uivoeringsinstelling tot stand gebracht ten aanzien van de verzuimbegeleiding en controle gedurende het eerste ziektejaar. In deze nieuwe verdeling ligt de verantwoordelijkheid voor de verzuimbegeleiding primair bij de werkgever die daarbij ondersteund wordt door een arbodienst. De werkgever is echter niet in alle gevallen primair verantwoordelijk voor verzuimbegeleiding. De uitvoeringsinstellingen voeren nog steeds de Ziektewet uit voor bijvoorbeeld werklozen, zwangere vrouwen en uitzendkrachten, de zogeheten vangnetgroepen. In dit onderzoek is nagegaan hoe de uitvoeringsinstellingen hun taak op het punt van verzuimbegeleiding opvatten voor deze vangnetgroepen. Uit het rapport blijkt dat de uitvoering van de Ziektewet ten behoeve van deze vangnetgroepen tekort schiet. De instellingen die de werknemersverzekeringen uitvoeren (Cadans, Gak, GUO, SFB en USZO) hebben de afgelopen jaren te weinig gedaan aan het terugdringen van het hoge ziekteverzuim van mensen voor wie de verzuimbegeleiding krachtens de Ziektewet aan hen is toevertrouwd. Het betreft onder meer uitzendkrachten en zieke werklozen. Hierdoor zijn ziekteverzuim, arbeidsongeschiktheid en instroom in de WAO onder deze zogenoemde vangnetgroepen onnodig hoog. Het CTSV pleit voor intensivering van de uitvoering van deze wettelijke taak door de uitvoeringsinstellingen. Het blijkt dat uitvoeringsinstellingen in drukke periodes alle capaciteit en ervaring ten behoeve van WAO-keuringen inzetten en te weinig aandacht hebben voor de uitvoering van de Ziektewet.( B20050)
  
  
• Min. SZW; Veerman, T. J. [et al.], Werkgevers over ziekteverzuim, arbo en reïntegratie : eindrapportage van het ZARA/SZW-werkgeverspanel
  Den Haag : Elsevier bedrijfsinformatie, 2001.
  Dit rapport beschrijft de reacties van werkgevers op de veranderingen in de Ziektewet en de WAO over de periode 1996-2000, waaronder de privatisering van de Ziektewet (Wulbz, 1996), de wijzigingen in de WAO (waaronder de premiedifferentiatie; Pemba, 1998) en de nieuwe wetgeving rond reïntegratie (Wet Rea, 1998). Het is gebaseerd op gegevens uit het ZARA/SZW-Werkgeverspanel - een steekproef van duizenden werkgevers die in die periode in totaal 13 maal zijn geïnterviewd. Daarnaast is gebruik gemaakt van onderzoeksliteratuur. Centraal staan de werkgeversreacties op vijf terreinen: particuliere herverzekering, arbobeleid, verzuimbeleid, reïntegratie en risicoselectie. Deze worden eerst afzonderlijk besproken, waarna de onderlinge samenhang tussen deze reacties aan de orde komt. (B19858)
  
  
• Nyfer; Hertogh, M. W.; Putman, L. S.; Urban, K. I., Enkeltje WAO : de gebrekkige begeleiding van werknemers met psychische klachten tijdens het eerste ziekjaar
  Breukelen : Nyfer, 2001. 191 p.
  Dit rapport concentreert zich op de vraag hoe het komt dat zoveel mensen na het eerste ziekjaar terechtkomen in de WAO. De nadruk ligt daarbij op psychische klachten. Ingegaan wordt op de reïntegratie van arbeidsgehandicapten met psychische klachten. Allereerst wordt een cijfermatig beeld gegeven van het psychisch verzuim, zowel tijdens het eerste ziekjaar als in de WAO-periode. Vervolgens wordt een wettelijk kader van reïntegratiemaatregelen geschetst en wordt enig inzicht verschaft in de organisaties en activiteiten m.b.t. de reïntegratie van arbeidsgehandicapten, met name die met psychische problemen. Daarna komen de knelpunten in het reïntegratietraject aan de orde alsmede een dossieronderzoek bij het GAK. De slotbeschouwing is gewijd aan de verantwoordelijkheidsverdeling ten aanzien van de reïntegratie. Hier wordt onder meer het functioneren van de Arbodiensten, die een centrale positie in het eerste ziektejaar innemen, ter discussie gesteld. (B19278)
  
  
• Min. SZW; Castenmiller, P. [et al.] Ziekteverzuim in de Wiw : een onderzoek naar de opbouw van, de oorzaken van en het beleid ten aanzien van ziekteverzuim bij Wiw-instellingen
  Doetinchem : Elsevier bedrijfsinformatie, 2001. 37 p.
  In het rapport wordt allereerst inzicht gegeven in de hoogte en opbouw van het ziekteverzuim bij Wiw-instellingen. Vervolgens worden de sectorspecifieke en organisatiespecifieke factoren belicht welke van invloed zijn op de hoogte van het verzuim. Ook wordt beschreven op welke wijze Wiw-instellingen hun ziekteverzuimbeleid vormgeven. Het rapport mondt uit in een aantal conclusies op sectoraal en organisatieniveau. (B19886)
  
  
• Zorgonderzoek Ned.; Dute, J. C. J.; Wijnen, M. M. L.; Universiteit Maastricht, (On)begrensd vertrouwen : een rechtsvergelijkend onderzoek naar de vertrouwelijkheid van medische gegevens bij ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid in Nederland, Engeland, Duitsland en Frankrijk
  Den Haag : ZONMw, 2001.
  In dit onderzoek is in rechtsvergelijkende zin nagegaan hoe de bescherming van medische gegevens in het kader van ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid in Nederland, Engeland, Duitsland en Frankrijk vorm krijgt. Daartoe zijn allereerst de relevante rechtsregels van de vier landen afzonderlijk beschreven en geanalyseerd volgens een vast stramien. Begonnen is telkens met een uiteenzetting van het privacykader: is het recht op privacy grondwettelijk erkend en hoe verhoudt dit recht zich tot de algemene privacywetgeving?; wat is de structuur en de inhoud van de algemene privacywetgeving; hoe krijgt het medisch beroepsgeheim vorm. Vervolgens is voor elk land beschreven op welke uitkeringen een werknemer aanspraak kan maken wanneer hij verzuimt wegens ziekte of arbeidsongeschiktheid. Voor Engeland, Frankrijk en Duitsland zijn in dit verband ook de uitkeringen in geval van een bedrijfsongeval of een beroepsziekte besproken. Voor elk land is verder stilgestaan bij de positie van de bedrijfsarts, waarbij de nadruk is gelegd op diens rol in het kader van de uitvoering van de sociale zekerheidsregelingen en zijn positie ten opzichte van de andere actoren in dit kader. De individuele landenbesprekingen worden telkens afgesloten met een weergave van de omgang met medische gegevens in het kader van de loondoorbetaling, de toekenning van een ziekteverzuim- respectievelijk arbeidsongeschiktheidsuitkering en (behalve voor Nederland) van een uitkering bij bedrijfsongevallen of beroepsziekten. Vervolgens is de relevante regelgeving in de verschillende landen op een aantal onderdelen samengevat en met elkaar vergeleken. (B19855)
  
  
• Adviescie Arbeidsongeschiktheid, Werk maken van arbeidsgeschiktheid : advies van de Adviescommissie Arbeidsongeschiktheid
  Den Haag : Adviescie Arbeidsongeschiktheid, 2001
  Rapport van de Cie Donner over de aanpak van het WAO-probleem. De voorstellen van de Cie zijn er vooral op gericht het ontstaan van nieuwe arbeidsongeschiktheid zoveel mogelijk te voorkomen. Greep bieden op verzuim, vormt de kern van het rapport. Voorop staat wat mensen wel kunnen. De werkgever en de werknemer worden elk aangesproken op hun inspanning om geschikt werk te vinden. De WAO is er alleen nog voor werknemers die volledig en duurzaam arbeidsongeschikt zijn. (B19437)