Ons land kent zowel publieke (wettelijke) door de overheid vastgestelde als private grenswaarden, door bedrijven zelf vastgestelde grenswaarden (zie Toelichting procedure vaststelling grenswaarden).
Deze grenswaarden zijn gezondheidskundige grenswaarden, dat wil zeggen dat blootstelling aan deze concentraties op de werkplek niet mag leiden tot gezondheidsschade.

Grenswaarden zijn geen absolute blootstellingsgrenzen, maar tijdgewogen gemiddelden over acht uur, aangeduid met TGG-8u. Binnen deze periode van acht uur kunnen concentratieniveaus voorkomen die hoger zijn dan de grenswaarde als getal, mits deze hogere waarden worden gecompenseerd door lagere waarden waardoor het acht-uur-gemiddelde niet wordt overschreden.
Daarnaast kan bij een grenswaarde sprake zijn van een ceilingwaarde (plafondwaarde), aangeduid met de letter C. Een dergelijke waarde is een absolute blootstellingsgrens die niet mag worden overschreden. Ter operationalisering van het begrip ceilingwaarde in de praktijk moet in verband met naleving en handhaving van die waarde een pragmatische oplossing worden gekozen voor de wijze waarop een ceilingwaarde gemeten zou moeten worden. Het bepalen van het concentratieniveau op de werkplek bij ceilingwaarden moet volgens de Subcommissie GSW, dan ook geschieden met behulp van een voor de betreffende stof specifieke meetmethode met de korst mogelijke meettermijn die met de huidige stand der techniek en wetenschap mogelijk is.
Dat betekent voortschrijdende inzichten van wetenschap en techniek over meetmethoden zullen leiden tot kortere meetperioden bij het naleven van ceilingwaarden.
Verder wordt in een aantal gevallen ter voorkoming van hoge blootstellingsniveaus gedurende korte tijd (de zogenoemde piekblootstellingen) een grenswaarde als 15 minuten tijdgewogen gemiddelde vastgesteld; aangeduid met TGG-15min.