‘Dat bezuinigd moet worden, staat wel vast’
Nog even en Nederland staat in het stemhokje voor de gemeenteraadsverkiezingen. De campagnes bereiken hun hoogtepunt, maar stemmen winnen lijkt niet makkelijk in tijden van bezuinigingen en economisch kwakkelweer. Wat is de juiste strategie? Wie maakt het verschil? Een steekproef onder een paar ondernemers en (oud-)vakbondsmedewerkers die zich in de politiek wagen.
Felix de Fijter
Ondernemers zijn schaars in de lokale politiek; ambtenaren, werknemers en vakbondsvertegenwoordigers des te meer. Een stevige portie ondernemerszin zou wel eens heel nuttig kunnen zijn nu Den Haag de hand stevig op de knip houdt. Van de Nederlandse gemeenten worden vermoedelijk ongekende bezuinigingen gevraagd. Zo moet Rotterdam zo’n 20 procent inleveren, en dat is zo’n 300 miljoen. ‘Als dit doorgaat, gaan we naar het Malieveld’, riep de lokale SP alvast. Hoe houden lokale bestuurders de economie en de werkgelegenheid in hun gemeenten op peil?
Op flitsbezoek in Rotterdam, Steenwijkerland, Breda en Delft, bij vertegenwoordigers van de Nederlandse arbeidsmarkt in de politiek. Vier gemeenten met zo hun eigen problemen. Waar moet in Rotterdam bijvoorbeeld de 300 miljoen vandaan komen die het kabinet wil bezuinigen? Kan het verhogen van parkeertarieven één van de oplossingen zijn? Steenwijkerland moet met lede ogen toezien dat jongeren wegglippen richting de Randstad. Wie moet de economie van de toekomst daar gaan dragen? Delft kreeg vorig jaar de Paarse Krokodil uitgereikt. Een weinig prestigieuze prijs die de vinger op de zere plek legt. De stad gaat gebukt onder regelzucht. En Breda moet, op een begroting van 230 miljoen euro, 30 miljoen bezuinigen. Hoe gaat dat lukken als de Brabantse stad tegelijkertijd dé evenementenstad van Nederland moet worden?
‘Potentieel bij de sociaal zwakken’
Lijstttrekker Arno Bonte (31) van GroenLinks Rotterdam vindt gemeentepolitiek een goede manier om de sociale positie van werknemers te verbeteren. ‘Maar als we 300 miljoen moeten inleveren, wordt dat wel heel moeilijk.’ ‘Voor belangen van werknemers wordt op lokaal vlak te weinig gedaan’, stelt Bonte. De Rotterdammer was woordvoerder bij de FNV, maar stapte over naar de politiek om zijn betrokkenheid directer te laten gelden. ‘In deze stad zijn veel werklozen die met een minimaal inkomen rond moeten komen. Dat is onnodig. Werk is werk, redeneren veel politici. Maar volgens mij moeten we veel meer kijken naar talenten van individuen. Dat talent moeten we verzilveren.’
Het klinkt mooi, maar hoe zit het met de portemonnee? ‘Dat bezuinigd moet worden, staat wel vast, ja. Maar Den Haag moet er op z’n hoogst 150 miljoen van maken. Op sociale zaken en werkgelegenheid mag niet gekort worden. We kunnen parkeergarages verkopen, parkeertarieven opschroeven en werkgelegenheid creëren door windmolenparken aan te leggen. Er is ook nog een investeringspot van honderden miljoenen. Misschien moeten we daar maar op interen.’ |
‘Als we niet uitkijken, jagen we de ondernemers weg’
Ondernemer Frank Bazelmans, nummer zes op de PvdA-lijst in Delft, zag met ergernis dat Delft vorig jaar de Paarse Krokodil kreeg uitgereikt. Een jaar lang mag Delft zich de meest bureaucratische gemeente van Haaglanden noemen.
‘Zelfs een speciale werkgroep kon niks aan de gemeentelijke regelzucht veranderen’, zegt Bazelmans, ondernemer en voorzitter van VNO-NCW in Delft. ‘In deze gemeente gaat veel energie verloren omdat mensen elkaar niet begrijpen. Daar wil ik wat aan doen.’ Illustratief is volgens Bazelmans de Delftse verhouding tussen bedrijfsleven en de politiek. ‘Er is geen interesse in elkaar. Daarom lukt het niet om tot overeenstemming te komen. Er is wederzijds begrip nodig om tot een vruchtbare samenwerking te komen.’
Zelf ondervond Bazelmans het aan den lijve. Hij probeerde in 1999 een nieuw bedrijfspand in Delft te realiseren, maar liep voortdurend tegen procedures en onwillende ambtenaren aan. Uiteindelijk is het gelukt, na tussenkomst van de wethouder. Dat kan toch niet? Zo jagen we de ondernemers weg uit Delft.’ |
‘Sociaal beleid staat op de helling’
Pim de Nijs, lijsttrekker ChristenUnie, staat met zijn 24 jaar voor een flinke opgave in Breda. Vanuit het niets moet hij de ChristenUnie de gemeenteraad in helpen. Als CNV’er wil hij oog hebben voor de zwakkeren in de stad. De Nijs houdt zich bij het CNV bezig met arbocatalogi. ‘Ik zie erop toe dat de beschreven regelgeving begrijpelijk en uitvoerbaar is voor werknemers. Daar is vaak weinig oog voor.’ Vanuit een christelijk-sociale visie wil De Nijs zich inzetten voor de zwakkeren in Breda. Dat is volgens hem hard nodig. ‘Veel mensen wachten bijvoorbeeld al jaren op een betaalbare woning. Er zijn wachtlijsten van vijf jaar, maar projectontwikkelaars willen vooral woningen in het dure segment bouwen. Dat snapt toch niemand?’
Het sociale beleid is volgens De Nijs nogal wankel in de Brabantse stad. ‘De komende jaren moet er 30 miljoen bezuinigd worden op een begroting van 230 miljoen. De angst dat er gekort gaat worden op sociale zaken lijkt reëel, want de peilingen wijzen hier op een centrumrechtse coalitie.’ De Nijs bezuinigt liever op een nieuw sportcentrum en de komst van een evenementenhal. De ChristenUnie wil geen armoede op zijn geweten hebben vanwege een evenementenpaleis.’ |
‘Krimp kan Steenwijkerland niet hebben’
Zelfstandig zorgconsultant Dieke Frantzen wil in Steenwijkerland D66 weer op poten zetten. Deze partijafdeling hief zichzelf op in 2003, maar er is hoop met Alexander Pechtold in de gelederen. ‘We moeten ons vestigingsklimaat verbeteren, anders houdt ondernemend Steenwijkerland het hier niet vol.’ Frantzen heeft een lange staat van dienst in zorg en welzijn. Na allerlei bestuursfuncties begon ze vorig jaar om praktische redenen voor zichzelf. Als ondernemer wil ze zich in de politiek hard juist maken voor ondernemers in haar gemeente.
‘Ik ben aangesloten bij een groot ondernemersnetwerk in Steenwijkerland en daar zie je dat ondernemers en zelfstandigen het maar amper volhouden. Ze hebben soms geen opdrachten, kunnen geen uitkering aanvragen en belanden in de schuldsanering. Als ik zulke dingen hoor, klopt mijn ondernemershart met die mensen mee.’ Voor Steenwijkerland, dat zoals wel meer noordelijke gemeenten kampt met krimp, is het aantrekken van werkgelegenheid heel belangrijk, zegt Frantzen. ‘Het is voor ons essentieel dat het vestigingsklimaat voor bedrijven hier op peil blijft. Ook voor ondernemers is dat noodzakelijk. Waar halen ze anders hun opdrachtgevers vandaan?’ |