1 mei 2006

De toekomst van de verzorgingsstaat
Wouter Bos kreeg eind april de meeste aandacht. De PvdA-leider gebruikt het congres van Netspar, Centraal Planbureau en SER om zijn visie op de toekomst van de verzorgingsstaat te presenteren. Zijn keuze voor het Scandinavisch model, een AOW waaraan ook ouderen zelf meebetalen en een beperking van de levensloopregeling, haalden alle belangrijke media. Maar de twee congresdagen leverden veel meer op. Individuele spaarrekeningen zouden in de toekomst wel eens de plaats kunnen innemen van de sociale voorzieningen. En een overheid die efficiënt wil investeren in kenniswerkers, zorgt ervoor dat veel geld terecht komt bij de allerjongsten.

Innoveren met de OR
Aanvankelijk waren de ‘pillenmakers’ van VSM niet zo enthousiast om opleidingen te volgen. Maar sinds het bedrijf uit de kop van Nood-Holland jaarlijks elke medewerker 400 euro ter beschikking stelt, stromen de cursusaanvragen binnen. Bij de homeopatische geneesmiddelenproducent proberen ze sociaal te innoveren door de ondernemingsraad beter bij het beleid te betrekken.

De plek van de eenpitters
Zijn bond groeit als kool. Terwijl de vakbeweging als geheel vorig jaar weer leden verloor, nam de aanwas van Zelfstandige Bondgenoten flink toe. Voorzitter Martin Spanjers is steeds meer tevreden over zijn invloed binnen de vakcentrale. Niet iedereen vindt dat het groeiende leger van zzp’ers – volgens schattingen al zo’n kleine 800.000 – bij de vakbeweging thuishoort. Het Platform Zelfstandige Ondernemers voelt zich prettiger bij VNO-NCW. Het platform wil dan ook niks weten van het FNV-plan voor een CAO voor zzp’ers.

Kolnaar kijkt terug
Toen hij zijn eerste stappen in het SER-gebouw zette, was het kabinet-Den Uyl nog aan de macht. Ad Kolnaar werd in 1974 lid van de commissie die zich boog over het minimumloon. Dat was het begin van dertig jaar betrokkenheid bij de Sociaal-Economische Raad. De Tilburgse hoogleraar, die onlangs afscheid nam, zat vaak in commissies die aan de wieg stonden van veranderingen in de verzorgingsstaat. Regelmatig vroeg hij zich af of het kabinet niet te snel met beleid kwam. “Waarom kunnen we niet eerst de effecten van maatregelen afwachten.”

"We praten echt niet elke week met de president"

SER-nieuws