SER-bulletin nr. 11 - november 2004
1 november 2004
Verantwoord ondernemen
Vier jaar geleden adviseerde de SER dat er een kenniscentrum voor maatschappelijk verantwoord ondernemen moest komen. Eind deze maand gaat het dan eindelijk van start. Directeur Johan Wempe signaleert bij veel bedrijven nog steeds een afwachtende houding als het om MVO gaat. “Wij gaan daar niet aan trekken of sleuren. Wij richten ons op bedrijven die zelf aangeven dat ze dit soort activiteiten willen ontplooien.”
Praten over arbeidsverhoudingen Uit 27 verschillende landen waren ze gekomen. Een kleine 150 wetenschappers, ambtenaren en vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers zaten vorige maand twee dagen in het SER-gebouw te praten over arbeidsverhoudingen in Europa. De 25 lidstaten van de Unie mogen dan op een aantal terreinen flink verschillen, ze lopen ook tegen dezelfde problemen aan. “De omvorming van hun pensioenstelsels is voor de westerse welvaartstaten het grootste project in twintig jaar.”
Bang voor westenwind Kroonlid Paul van der Heijden is er niet gerust op. Aandeelhouders krijgen steeds meer macht en ondernemingsraden slagen er vaak niet in om een vuist te maken.
De wind waait uit het westen. Zaken die in de Angelsaksische landen heel gewoon zijn, doen steeds meer hun intrede in Nederland. De Amsterdamse hoogleraar arbeidsrecht ziet dat het evenwicht tussen kapitaal en arbeid steeds verder verstoord raakt.
Hij schreef er een boek over.
Golfbewegingen in actieland Wat zouden Lodewijk de Waal, Doekle Terpstra en Ad Verhoeven over tien jaar doen? Deze herfst leiden ze het protest tegen het beleid van een minister die een dik decennium eerder zelf de vakbondsacties aanvoerde tegen het beleid van een minister die tien jaar daarvoor ook al vooraan op de barricades stond. “Als je naar de geschiedenis kijkt, zie je allemaal golfbewegingen”, zegt stakingshistoricus Sjaak van der Velden. Voor een boek dat deze maand verschijnt, zette hij alle werknemersacties van de afgelopen twee eeuwen op een rijtje.
De plaats van het primaat
Het primaat van de politiek moest hersteld worden. Daarvoor pleitte Thijs Wöltgens regelmatig in de jaren negentig. Toch ergerde hij zich enorm aan het kabinet-Balkenende, dat veel meer dan zijn voorgangers uit leek te gaan van dat primaat. Hij begreep er niets van. “Ik vroeg me af: ‘ben ik van gedachten veranderd of doet dit kabinet toch iets dat volgens mijn definitie niet klopt’. Al nadenkend bleek het gelukkig dat laatste te zijn. Voor mij komt het primaat van de politiek pas achteraf. Eerst geef je de samenleving de ruimte om zelf oplossingen te vinden.”
Arbeidsverhoudingen in oud en nieuw Europa
Het succes van Senseo
SER-nieuws