Begin dit jaar was Culemborg enkele dagen en nachten het middelpunt van vechtende jongeren. In de media verschenen twee soorten verhalen. Het zou gaan om een etnisch conflict tussen Molukse en Marokkaanse jeugd of om botsende jeugdgroepen die vochten om de macht in de straat. Ik zou liever wat dieper kijken. Mij zijn die paar weken een aantal zaken opgevallen.
Het eerste is dat de goede dingen die Molukse, Marokkaanse en andere migranten en hun kinderen doen, (bijna) nooit aan hun etniciteit of cultuur wordt toegeschreven. Alleen ‘slechte’ en ‘verkeerde’ dingen zijn blijkbaar etnisch gebonden. En wat ook vaak onderbelicht blijft, is de ernstige problematiek van werkloosheid en vroegtijdig schooluitval van vele Molukse en Marokkaanse jongeren.
Iets anders dat mij opviel, is dat iedere gemeente wel over een rampenplan beschikt voor het geval zich een ernstig ongeluk voordoet: een tankauto die ontploft of een vliegtuig dat hoogspanningskabels vernielt. Maar de aanpak van sociale rampen blijft vaak een kwestie van spontaan en intuïtief ingrijpen, waarvan de effectiviteit vaak afhangt van de toevallig aanwezige kwaliteit en ervaring van bestuurders, ambtenaren en professionals.
De ontwikkeling van een lokaal sociale-calamiteitenplan om effectief en gezamenlijk met ketenpartners op te treden bij sociale crisissituaties, staat nog in de kinderschoenen.
Naar mijn idee moet de structurele aanpak van achterstanden en problemen onder jongeren in zo’n plan integraal worden meegenomen. Sociale veiligheid is niet denkbaar zonder dat we voor deze problemen serieuze oplossingen vinden. Waar algemene voorzieningen om deze jongeren te bereiken falen, zijn specifieke maatregelen broodnodig.

Sadik Harchaoui
Voorzitter raad van bestuur FORUM